Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hoogte erkennen sommige Gouvernementen hun mouele verantwoordelijkheid, zooals b.v. het Oostenrijksche, dat herhaalde malen in de Volksvertegenwoordiging geïnterpelleerd werd over misbruiken, die bij in Oostenrijk werkende Maatschappijen zouden zijn voorgekomen, en die interpellatiën ook werkelijk beantwoordde, daarmede zijn verantwoordelijkheid tot op zekere hoogte erkennende. Maar, zoodra het de finantieele verantwoordelijkheid geldt, deinst ook het Oostenrijksche Gouvernement terug, ja sluit die zelfs uitdrukkelijk uit! Feitelijk dragen dus in elk land, waar Staatstoezicht bestaat, de Directiën de verantwoordelijkheid voor de handelingen der Staatsambtenaren.

Tegen deze verregaande onbillijkheid voegt een woord van krachtig protest, ook in het belang van de verzekerden. Want, waar de Staat voorschrijft en regelt, en beweert, door toezicht de verzekerden tegen verliezen te zullen vrijwaren, daar hebben die verzekerden ook het recht op die bescherming te rekenen. Wanneer thans een Maatschappij fout gaat, en de verzekerden zich tot den Staat wenden, met den eisch: „Gij „hebt ons in den waan gelaten, dat die Maatschappij solide was: het is „Uw schuld, dat wij ons geld verliezen, want Uw controle had dat „moeten beletten, zoo zij nauwkeurig ware geweest; vergoed ons dus de „geleden schade!" —, dan zal hun geantwoord worden: „Neen, zóó was „het niet bedoeld! De Staat controleerde wel, maar de Staat is niet verantwoordelijk voor de deugdelijkheid dier controle, althans niet financieel!"

IV.

Tot dusverre handelde ik over de wijze, waarop het Staatstoezicht wordt uitgeoefend, en de punten, waarop het zich richten kan. Ik meen i te hebben aangetoond, dat daarvoor geen vorm te vinden is, die niet met het gezond verstand of met de regelen der billijkheid in strijd komt. Thans zal ik de gevolgen beschouwen, die het Staatstoezicht — in zijn besten vorm! — voor Maatschappijen en verzekerden heeft, en stel daartoe in de eerste plaats deze vraag: Worden door Staatstoezicht den verzekerden meerdere waarborgen geschonken tegen eventueele verliezen, voortspruitende uit onoordeelkundig of onwetenschappelijk beheer van Levensverzekering-Maatschappijen ?

In de oogen van hen, die het Staatstoezicht verdedigen, moet deze vraag overbodig schijnen. „Toezicht op een onderneming moet toch „steeds waarborgen voor haar soliditeit geven; hoeveel te meer dan

Het Staatst' tcht als w»1 org tegen T'

Sluiten