Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wellicht nog een lang en nuttig bestaan kunnen hebben, in welk geval geen der verzekerden een cent tekort gekomen zou zijn.

Een thans bloeiende Nederlandsche Maatschappij heeft eenmaal in een dergelijke positie verkeerd, ja haar toestand was zóó précair, dat zelfs de wiskundige Adviseur het zinkende schip in den steek liet. Indien hier Staatstoezicht bestaan had, zou toen ongetwijfeld van hooger hand tegen die Maatschappij gewaarschuwd en haar daardoor de genadestoot toegebracht zijn, hetgeen groote finantieele schade voor de verzekerden zou hebben ten gevolge gehad. Thans echter werden op doortastende wijze verschillende hervormingen ingevoerd, met kracht werd aan de reconstructie der Maatschappij gearbeid, en zij doorstond de crisis, zonder dat hare verzekerden schade leden. Hare verzekerden hebben alle reden tot dankbaarheid, omdat in ons land geen Staatstoezicht bestaat]

Ter verdediging van mijn meening, haal ik nog de woorden aan van eenige buitenlandsche autoriteiten.

,In de eerste plaats van Mr. MacCurdy, Oud-President van de Mutual Life Insurance Company oj New-York, ook ten onzent wèl bekend. Deze schrijft, doelende op den Staat New-York: „Het is een niet te loochenen „feit, dat niet minder dan een half dozijn Maatschappijen, welke be„stemd waren tot een lang en nuttig bestaan, alleen door de tusschen„komst van den Staat reddeloos geruïneerd zijn."

Evenzoo oordeelt Mr. David Parks Fackler, Oud-President van het Amerikaansche Instituut van Actuarissen, in de volgende woorden: „Onze Wetgeving, die in het laatste twintigtal jaren zoovele Maatschappijen zonder eenige noodzakelijkheid ruineerde, was in hooge mate „de vrucht van onwetendheid." Voorwaar een zonderlinge ontdekking voor hen, die gewoon zijn de hoofdoorzak van den bloei der Amerikaansche Maatschappijen in het Staatstoezicht te zoeken!

Mr. George King, Actuaris van de Atlas Assurance Company en Eerelid van het Engelsche Instituut van Actuarissen, een der bekendste mannen op verzekcringsgebied in Engeland, zeide in een Vergadering van het Instituut:

„Het is een ramp, wanneer een insolvente Maatschappij failleert, „maar het is een nog veel grooter ramp, wanneer een feitelijk nog solvente, hoewel zwakke Maatschappij, tot failleeren gedwongen wordt. „De onbedachtzame schrijvers, die roepen om de onmiddellijke opheffing van Maatschappijen, welke naar hun meening zwak staan, „verliezen dit uit het oog. Zij geven zich geen rekenschap van al de „rampen, die het opvolgen van hun raad met zich brengen zou; en het

Sluiten