Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maatschappijen groote schade kunnen berokkenen.1) Het is hier de plaats daarover wat uitvoeriger te zijn.

Geen beter middel om het uitspannen in de hand te werken dan het afstaan der provisie! In sommige landen is het daardoor zóóver gekomen, dat bijna geen Maatschappij zich erop beroemen kan, een flinken „stock" van solide, blijvende verzekeringen te bezitten, maar dat de verzekerden voortdurend van de eene Maatschappij naar de andere verhuizen, zonder bij één harer lang te blijven. Ik weet gevallen van Maatschappijen — vooral van Filialen van vreemde Maatschappijen in het buitenland (gelukkig niet van Nederlandsche!) —, die na 3 jaren arbeids wel reeds een groot bedrag aan verzekeringen hadden loopen, maar daaronder geen enkelen post, die ouder dan twee jaren was! Alle in het eerste jaar afgesloten verzekeringen waren reeds geroieerd, omdat zij grootendeels door anderen waren uitgespannen!

Merkwaardig is het, hoe er in sommige landen met de verzekerden gesold wordt. Vooral in Frankrijk werd indertijd dezelfde verzekering dikwijls geregeld om het jaar naar een andere Maatschappij overgebracht, zoodat zij soms vier, vijf en meer Maatschappijen afging. Aangezien elke opvolgende Agent in het afstaan van provisie steeds guller werd, was daaraan voor den verzekerde geen direct finantieel nadeel verbonden. Doordat dezelfde operatie jaarlijks herhaald werd, kon deze zelfs langen tijd achtereen verzekerd blijven — steeds van de eene Maatschappij naar de andere trekkende —, zonder ooit de bij die verschillende Maatschappijen voor zijn leeftijd vastgestelde premiën te betalen, omdat de jaarlijks door den nieuwen Agent afgestane provisie steeds in mindering van die premiën kwam.

Men begrijpt, hoezeer een dergelijke wijze van handelen alle Maatschappijen benadeelen moest, daar zulk een verzekering bij elk harer slechts één jaar van kracht bleef en geen harer dus in de gelegenheid was, in latere jaren de voor het afsluiten gemaakte onkosten goed te maken.2) De finantieele kracht der Maatschappijen nam daardoor af, en dit wreekte zich ten slotte op aandeelhouders en verzekerden. Men kon het dan ook slechts toejuichen, toen, zooals reeds vroeger3) mededegedeeld, de Fransche Maatschappijen, nu vele jaren geleden, den

1) Zie blz. 299.

2) Vergelijk ook blz. 53, v.v.

3) Zie blz. 300.

Sluiten