Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zitters der meeste zakenhuizen en afgrijselijke tooneelen van verhongering waren in de land-provincies aan de orde van den dag. Liever dan hun te zien sterven, deden de boeren hun kinderen den dood aan. In een dorp-aam de Dvinaniet ver van Schlusselberg hing een moeder drie harer kinderen op.

Ik begeleidde 'n lijkstoet naar den grafkelder van een krankzinnigengesticht te Oudelnaia, nabij Petrograd, en zag de lijken eener moeder en vijf kinderen, wier halzen door den vader waren afgesneden, wijl hij hen niet kon zien lijden.

Toen ik Rusland in Oct. 1918 verliet, werd de nationaliseering der vrouw als een voldongen feit beschouwd, ofschoon ik (met uitzondering van te Saratoff) niet kan zeggen, dat deze zaak daadwerkelijk is geproclameerd.

De wreedheid der soldaten is onbeschrijfelijk. De vader van een der Russische klerken in de Vauxhall Motor Works werd gebonden op de spoorrails gelegd en door de locomotief in stukken gereten, op verdenking van een zijner eigen bezittingen in brand gestoken te hebben. In 'Augustus 1.1. werden twee scheepsladingen Russische officieren tot zinken gebracht, hun lijken spoelden aan op het eigendom van een mijner, vrienden aan den Golf van Finland, voor een deel bij tweeën en drieën met prikkeldraad bijeengebonden.

(Terwijl ik in<de gevangenis zat, werd een Roode Gardist van de centrale politiepost (Gorokovaia) met de wacht over vijf gevangenen naar de vesting gezonden. Een hunner, teen x>ude officier, was niet in staat meer te loopen; de gardist schoot hem neer en liet zijn lijk liggen op deTroytsky-brug. De moordenaar werd berispt en in een cel naast de onze opgesloten. De behandtling van priesters was ongehoord. Acht van hen werden in een cel op onzen corridor gekerkerd. Eenigen onzer zagen op een morgen, 'hoe een bejaard man tot tweemaal toé werd tegen den grond geslagen, schijnbaar zonder de minste reden; zij werden gebruikt tot het onsmakelijkste werk en hadden het vuile gevangenis-hospitaal schoon te houden. Op het oogenblik is het leven in Petersburg een ware nachtmerrie geworden.

In de vroegere dagen van 1917 beroemden 'die Russen zich op hun. onbloedige revolutie, nu bevlekken zij zichzelf met moorden onder de onbeduidendste voorwendsels. Op een marktplein aan de overzijde der rivier, bij mijn huis, kaapte een arme vrouw, moeder van een uitgehongerd gezin, een stukske vleesch van een stalletje. Zonder eenige aarzeling greep de Roode Garde haar aan, plaatste haar tegen den muur en schoot haar dood.

De rangen der Roode Gardisten zijn vol mannen, die 't tegenwoordige régime vap harte zat zijn en die zich gaarne zullen aansluiten bij een krachtige strijdmacht, gezonden, om het land er weer boven op "te helpen. Maar, — tenzij die macht belangrijk is, — zullen ze blijven aarzelen.

Ik stel mij echter voor, dat het voedingsvraagstuk de kern van de kwestie vormt. De Roode legers moeten aan het eind van hun proviand zijn en door de voorraden van Helsingfors te bemachtigen, worden zij sterk bedreigd.

Bousfield, S. Lombard, Aalmoezenier bij het leger. Ik ben, enz.

Sluiten