Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I peuterde, keek zij door 't portierraam naar buiten over de I groene velden met de voorbij draaiende slooten en hekken,

afgebroken door stukken bosch en hei. Daar zat ze dus I weêr en ging naar grootma, net als een kleine twee jaar

geleden 1 Was het al zoo lang? Ja heusch, In Octobervoor | een jaar was zij naar Engeland gegaan; van 't winter, toen I ze thuis kwam. had grootmoeder in Den Haag gelogeerd —

I S nU W3S 'l ln '* eind van Mei al weêr. zoodat het wezenlijk { bijna twee jaar was. Ze was nu achttien; een kind was ze geweest toen ze hier de laatste maal logeerde; ze voelde I zich }n die paar jaar heusch oud geworden...

Zij keek weêr naar buiten; ze kende 't hier alles nog zoo

■ goed... daar in de verte had je de bosschen van„DennenI w°rStj heerlijk, weêr tennissen van den zomer... lïn i ■ ^,had ie heuscl» die goeie ouwe Groote

■ Brink!... Gek, dat die zoo dicht bij leek en je toch nog i zoon eind met rijtuig moest gaan. Je was benieuwd wie §haar zou komen afhalen — ze veronderstelde Bertus met | den oliewagen ...

f Nog eens snerpte de locomotief zijn angstig kreetje, en dadelijk stuitte de trein nu zijn sukkelgangetje; 't begon te ■rommelen onder de wagens.

1 Annie, voor *t venster, keek uit. O. daar zag ze Dorisal I«7« u 5ancclkleuriflC i** Parmantig heen en weêr stappen. ■Zijn hoed stond hem nog even dwaas op zijn gezicht gezakt fals twee jaar geleden. En daar, opzij van 't station, kon ze Hjust het ronde achterdeel van de break zien. dus toch niet

de oliewagen... Typisch, éénig om weêr hier te zijn 1 E Puffend stond de trein voor het kleine perron; Annie's Ihart klopte. Daar had je den chef, den kruier... alles het| zelfde. Daar kwam de chef haar portier openmaken.

— Dag meneer Verhorst, daar ben ik weêr.

— Dag freule, wacht, geef u mij dat valies maar hier... ïdaar komt de palfrenier al...

Annie moest onder 't uitstappen even lachen om al die Kjedienstigheid. Dat kwam omdat ze nu een jonge dame en Keen kind meer was... toch wel aardig... alleen bespotKehjk dat die man haar nog altijd „freule" noemde. Voor |baar uit ging Doris met haar valies; haar koffer was al jreerder gezonden.

De menschen op 't kleine perronnetje groetten. Hoe heel Binders dan in Engeland was alles hier. Denk eens: Victoria Station in Londen 1...

Buiten op 't klinkerplaatsje stond het rijtuig te wachten:

Sluiten