Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wel op matches. Tant pis; geen zorgen voor den tijd. Zij voelde zich zoo licht en gelukkig; last van de warmte had

I ze niet meer. De lucht was zoo hoog en zoo goud-blauw. Rondom, achter 't rasterwerk van de baan, was 't zoo'n mooie verscheidenheid van groen: het donkere scherp-belijnde groen der sparren en het lichtere, goud doortintelde van beuken en linden, met de zilveren berkenstammetjes daar tusschen. En vóór haar de baan, zoo glad zich gevend, als wachtend een spel .vol heerlijke opwinding. Met een sprongetje stond zij op haar plaats in het vak

f naast meneer Ter Kraane, die bemoedigend lachte: — Nu

' zullen we ze leeren, nietwaar juffrouw Hada, wat spelen is! Zij knikte, óok lachend. Hij leek breeder en flinker nu

\ hij stond dan toen hij zat. Een echte blonde Germaan! moest ze even denken...

— Ready ? vroeg Jet van de overzij. Zij stond daar slank jen luchtig in haar witte, rood-gesjerpte kleedje, op 'tdonker ihaar een roode tennisbaret, het racket schuins-achter boven

haar hoofd, in de linkerhand den bal ter hoogte van haar voorhoofd. Zoo'n snoes... dacht Annie nog even gauw, in ï haar adoratie voor Jet. Toen zette zij zich in postuur en riep het terug : „Ready!"

Rrrrtsss ... vloog de bal tegen 't net.

— Another!

Rrrrtsss... Het net trilde door den strafgeserfden bal, die er voor de tweede maal tegen aan snorde.

— Fiftéenl juichte Annie.

— Ik ben 't heelemaal verleerd van den winter... sloeg Jet spijtig het racket tegen haar knie.

'f Ter Kraane en Annie wonnen het game. Nu moest Annie (serven. Haar eerste bal werd door Jet terug geslagen, maar 5ze was op haar hoede en kaatste hem ingelijks. Jet miste. „Mooi Ans! Ik maak je m'n compliment!" klonken stemmen jjvan kijkenden op dé bank binnen 't raster. Annie knikte jdien kant op. Even rustte haar oog in den koelen schemer fder oranjerie ginds, waar een intiem zilver-geflikker blonk van den trekpot, waarmede een der meisjes Teek nu bezig ÏWas. En blij snelde het door haar lichte hoofd, hoe ze straks, als ze 't spel zouden gewonnen hebben, daar in die koelte zouden uitrusten, zoo heerlijk, met thee en koekjes, en babbelen over allerlei prettige, luchtige dingetjes. ; De ballen vlogen door de lucht. Met een koelbloedige bedaardheid sloeg zij ze terug, zeker van haar spel. Het scheen baar zoo eenvoudig alles: het spel en het leven...

Sluiten