Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zaam alle dingen te bedekken. Hoog en donker hieven de boomen rondom het gazon hun dichte bladermassa's grillig gekarteld tegen den hemel aan; af en toe begon even, als diep uit die bladeren-geheimzinnigheid, een koekoek te roepen, in een trapje van drie tonen: gamma'tje schor en onzuiver, dadelijk weêr afgebroken ...

Wat was dat anders als overdag... dacht zij even... zoo akelig-triest. Ze woü eigenlijk veel liever binnen zitten vanavond, hoewel ze toch anders veel van in de veranda thee te drinken hield. Alles was zoo vreemd, zoo onwerkelijk; — als ze de duiventil daar niet, wit, in 't midden van het grasgazon zag staan, zou ze meenen heel ergens anders te zijn dan op De Groote Brink... Ach, daar had-je die koekoek weêr, en nog een, in een anderen toonaard; die was zuiverder: dat leek meer op den koekoeksslag van overdag. Als die andere nu maar stil hield, dat was zoo akelig : het maakte haar huiverig en bang. Ze ging er door aan allemaal nare dingen denken: aan Rob die speelde en schulden maakte (tenminste dat geloofde ze) en aan vader en moeder die niet gelukkig samen waren... En zelf voelde ze zich zoo slecht... ze zou zeker nooit in den hemel komen later .., Kóek-koek ... köek-koek ... kak-kak-kak ... Zou er een hemel zijn en een hel en een God? Wat dacht ze eigenlijk weinig over die dingen... ze was zoo slecht... En 't ergste was dat zij zoo weinig behoefte voelde zich te verbeteren. Ze was schrikkelijk lichtzinnig geloofde ze... .

Zij huiverde. Buiten was het bijna heelemaal donker, en het werd koud. Ze zag juffrouw Verheide de lamp naar binnen dragen: een mat-gele lichtvlek zwevende door de veranda. En nu eerst bemerkte zij dat grootma reeds binnen was en zij alleen zat.

— Annie ... kom je;... 't wordt te koud... Zij hoorde het de juffrouw vragen en ze antwoordde iets, ze wist zelf niet wat. In het donker geboomte, dat inktzwart tegen de lucht stond, hoorde ze den koekoek weêr roepen, als ver... En dichterbij was het een stem, die klankvolsomber in den nacht sprak:

Tout suffocant wsjSK* Et blême quand Sonne 1'heure, je me souviens Des jours anciens Et je pleure ...

Sluiten