Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar tot universeel erfgenaam maken!... Hè foei neen, dat was leelijk: te denken aan grootmoedertjes dood ...

Ze bedacht hoe zij gisteren een brief aan grootma begonnen was, die onafgemaakt was blijven liggen; ze wilde hem nu eindigen, besloot ze.

In de achterkamer zeide Martha haar goeden morgen; good gracious, da's waar ook: ze had Martha nog niet gezien. „Goeie-morgen-Martha..."

In haar boudoirtje lag de brief nog net zoo als ze hem gisteren gelaten had: een wit vierkant op het staal-blauw zijldoek van haar bureautje. Ze nam hem op en las: „Lief, lief grootmoedertje,

„Zie zoo, Willy is weg, naar zijn kantoor (na een paar „dagen nog vacantie te hebben genomen om mij wat op „streek te helpen in ons nieuwe leven zit hij nu al weêr „akelig diep in dat advocatenwerk). Willy is dus weg, en „in de hulskamer is Martha den ontbijtboel aan 't opredderen. Wat zou ik nu beter kunnen doen dan dit stille „morgenuurtje gebruiken om aan mijn hef oud grootmoedertje „te schrijven, dat daar nu zoo alleen zit op De Groote „Brink? Ik kan mij zoo voorstellen hoe u daar nu zit. In „dé roode kamer, denk ik, waar een lekker vuurtje brandt, „waar Andries af en toe naar komt kijken. U zit voor het „raam met Thomas a Kempis (of haakt u ?) en nu en dan „kijken uw lieve oogen eens naar het grasgazon met de „duiventil (hè, wat wou ik, dat ik op 't oogenblik nu op „het laddertje stond!), en naar de boomen, die nu nog „kaal zijn.

„Hoe gaat het met u eh met juffrouw Verheide en met „allemaal ? Met mevrouw Broeckaerts en Jet en de Boudaens ? „Is de nieuwe baby van de vrouw van den baas al gearriveerd? En heeft Bert nog zoo veel last met de bijde„handsche? Ik hoop dat u me gauw eens van alles en alles „zult schrijven, mede in antwoord op mijn langen brief uit „Brussel over onze heerlijke reis ... Hoe hoop ik..."

Bij die woorden had ze haar brief moeten afbreken gisteren, omdat Pietje haar riep. Annie stond met het papier in de hand en las de eerste regels nog een keer over: „Lief, lief grootmoedertje: Willy is weg... en in de huiskamer is Martha den ontbijtboel aan 't opredderen..." 't Was net of ze 't zoo juist had neêrgeschreven, want het was immers vanmorgen precies hetzelfde. Ze had den datum maar even te veranderen.

Zij zette zich voor haar bureautje en nam haar pen. Even

Sluiten