Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het... zag zij zich voorbij zweven in hare ruime zeegroene liberty japon, een groen zóó licht en even maar, dat de kleur niet detoneerde met het grijs-blauw der meubels en gordijnen van de kamer.

Nu schonk zij voor hare theetafel de thee in de fijne blauwe kopjes, dekte daarna den trekpot met de gebatikte cosy weêr af. En: — Alstublieft mijn heer en gemaal, reikte zij, met een gracieus gebaar, Willy zijn kopje. Hij greep hare vingers en kuste die.

— Annie, lieveling, wat ben je toch mooi...

Zij bleef voor hem staan, even gebogen; hare oogen lachten in de zijnen.

— Meen je dat ? vraagde zij, hem door zijn haar streelend.

— Waarachtig meen ik dat, zei hij en trok haar tegen zich aan.

— Vind je het niet verkwistend van me, dat ik me zoo mooi heb gemaakt... op een heel gewonen dag, terwijl we geen menschen wachten ?

— Zoo'n philister ben ik niet... dat weet je toch wel 1 verweet hij.

Zij nam opeens zijn hoofd tusschen haar handen, boog het achterover en kuste met iets heftigs zijn mond.

— Ja, ja, dat weet ik... mijn man is geen philister ... mijn man ... hóat het philisterdom ... is het niet... is het niet... al die nette, fatsoenlijke menschen, die nooit eens uit den band springen ; die nooit eens... kijk, zóó, zóó hun man kussen- ..

Zij was naast hem neêrgezonken, trok hem door haar zwaarte van het lage stoeltje af op het haardkleedje. Zij perste haar armen om zijn hals en drukte hare lippen tegen zijn mond in gulzige kussen. — Lieveling, heerlijkheid 1 hijgde zij, hem steeds vaster omklemmende, terwijl het warme bloed onstuimig door haar lichaam gulpte en haar vingers nerveus tasteden over zijn kleêren.

— Wat wil je... Annie. Annie, je stikt me, kind... ik kan geen adem halen, zei hij lachend, met een in hare omhelzing gesmoorde stem.

Zij hoorde niet, kroop nog dichter tegen hem aan, begon hem te kussen op zijn ooren, in zijn hals, zoodat zijn boordje los sprong.

— Heerlijkheid ... lieveling... lieveling ... weet je wat ik woü ... dat we hier... in dit volle licht... koninklijk ... dat we hier...

Opeens had hij haar van zich afgeworpen, stond recht in

Sluiten