Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tt "te, kUnPfn metcn 1 Het is "kt Bef van u...

Annie lachte; het duizelde haar; onder 'tspreken had hi zijn oogen strak op de hare gevestigd gehouden! als ee2 hypnoze ; het scheen haar of de huizen dansten

- Wat dunkt u . zoudt u uw leven niet beteren... en

v££nk°mCn 1 vraa9de BiJ' c" het scheen Annie of onder de

kSÏÏiïïï /27. * W°0rdCn klODk h6t bevel= * «*

AmZÜaadefj!f d.1,iP:Jboven haar trilde de lucht fel-blauw.en om haar sidderden de zonnige huizen; aan de overtSe zS

E hSr^ mTChen, 313 2warte sch,mfflen vooropTevS; in haar ooren, haar slapen bonsde een dof gesuis

tJZ T°u mevrouw, ik wil u niet langer ophouden., ik hoop dat ik zeggen mag: tot ziens, op de baan ? dfc^ z« 2«° Band in den hei-witten handschoen. mt orfaoadrnh?T t0cbr°°9' Cn 2i' strekte Baar vingers wL k 9 u' 2°nder te 2ien' ta de richting van dat

witte; het scheen haar opeens, of de straat een lift was en zij heel snel meters diep daalde... daalde

Hen oogenblik later zag zij zich loopen op' de Mauritskade temidden van menschen. «idurnsKaae,

Thuis ging zij zwijgend de meid voorbij, die haar opendeed en verwonderd keek om het vreemd-strakke qezichT van ETTO ~ Stomn,elde de trap op naar boven 9vieün haar boudoirtje neêr op dezelfde plaats waar na Sn bewusten tennisochtend zij gezeten had. oewusten

,„E,rkSCher\nlCtS veranderd; het was haar als lag er geen tusschenruimte tusschen toen en nu: de huizen Wn noa • even zoo in de zon te blakeren, met hun veranda's en serre!9 de popuheren stonden nog even zoo roerloos tegln de lucht'

denken was uL9*^ 7* daCht^ °°k -^aar haï H»? k ' wanh°Piger: - O got, o gotl zij voelde

tnrh >kT*au ïmg: dat wat 2iJ "iet wilde.waartegïn 2 Ss.9net zw±d mt f^^Bt-.- dat, waarvoor 2 Li was. het zwarte en slechte... dat wat Willy onaelukkia zou maken en haar kind en haar zelve... wat als e?ns^SS zou gaan over haar jonge leven en het breken ! O noa

Hl l*2*£S'*0g k,kemde * 2lch vast *>"*™ ™" en IflthJdS CD T Baaj,j"ooie jonge leven, waarin zi, geiuKKig was... Nog wilde zij het niet: het slechte het

verr^nTÓu'Mar ^ dkn brand ^ *

verteren zou. Maar al wilde zij niet. al verzette zii zich

nog. zoo „oeWe zij het aankomen toch.'het aTnnaderen mtt

Sluiten