Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heden, dat haar vond als een vrouw die schuldig is geworden, die in zich borg het vuur van een geheime passie; die het hoofd niet meer op zou durven richten voör de menschen die haar veroordeelen zouden, en in hare verlatenste oogenblikken niet bidden zou durven tot God. wiens heiligen Naam zij gesmaad had...

Annie was opgestaan en langzaam op dén kleinen spiegel toegetreden, waar zij de verwarde haren in haar kapsel duwde met trillende vingers. Haar gezicht zag vlekkerig-rood. op één plaats nog met witte streepjes getralied door 't velvet van den stoel waarop haar hoofd gelegen had.

Vanuit de andere kamer .klonk het schreien van een kind. — Dat is mijn kind niet meer... ging het door haar denken.

Straks zou Willy thuiskomen. - Hij was haar man niet meer...

En hoe vreemd, dacht zij. dat ik nu niet schreien kan...

IV

Dikwijls verwonderde Annie zich er over. dat — eenmaal de zonde in gedachten begaan - de daad zoo vanzelf gekomen was. als een noodwendigheid, iets dat niet anders had kunnen zijn. Omdat zij gewild had, sterk, hevig gewild, dien morgen dat zich haar denken in begeeren op een vreemden man. een man die de hare niet was. geconcentreerd had, daarom was in hare ziel iets veranderd, als een misvorming, — met de noodwendigheid van oorzaak en gevolg, een consequentie van natuurlijke factoren; en uit die verandering.«die zielemisvorming was voortgevloeid de Daad. die het alles anders maakte hare rust verstoorde en haar schuldig deed ™D Vu°?L G°d CD ,dc menschen- Nog trachtte zij wel, op oogenbhkken van inkeer in zich zelf. de keten te breken die daar schakelde de oorzaak van den wil. het begeeren, aan het gevolg van de daad, die haar - eens begaan - steeds weer berouwde, hare rust haar roofde en hartstochtelijke tranen weenen deed in de heimelijkheid van haar boudoir.

«S^Jf ^uT, °^ de keten te 2waar oesmecd was. als met ijzeren schakels die niet verbroken konden worden; zich

taTnïödw^heir ^ "* M —biddehjkheid caIaa k,11,dt *** sneeuwlawine. eenmaal losgeraakt, haar vaart ^,^,7 noodwendigheid van steeds sneller vaart, de helling af, het al met zich meesleurend

Sluiten