Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

i oom Dolf geen gekheid. Waar het praktische belangen gold I was hij streng en hard. hoe gemoedelijk en wuft hij zich in 't I dagehjksch leven mocht toonen. Zoo was hij. kleine jongen | nog, reeds bang voor oom geweest, als die hem. soms, zijn

lessen overhoorde. Dan was oom de man met het ijzeren | doorzettogsvermogen. de man die jaren lang in eenzaamheid

gewerkt had aan de reuzenplannen van ontginning en kanalisatie. | «obert. ondanks dat wufte in zijn oom, dat vleugje van perI versiteit, dat hij spoedig doorzien had. vóélde dien oom E nochtans alszijn geestelijk meerdere: man van wil en energie.

die alles te kunnen scheen als hij maar wilde...

En nu. nu zou hij met oom Dolf moeten gaan spreken.

hem om geld moeten vragen... En dat. terwijl oom er al I paf maal 200 «tonaeno den nadruk op had gelegd dat 1 moest zijn. wilde 'top den duur niet misloopen

Hij lachte bitter, sneller doorstappend in den koel vanuit

zee opzettenden wind. - Zuinig, zuinig, jawel... makkelijk

gezegd als je nooit geleerd had zuinig te zijn I Was zijn vader

zuinig zijn moeder?. Zijn vader maalde wat om gêld•^n8;^^0^ mCt ^ soort« van genoegen op I' „Zr ' "S*?0 doacarts morgens maar op tijd vóór stond s en hij geregeld zijn snoepreisjes kon hebben naar Parijs! f Hij grinnikte; wist óók wel hoe alle muisjes staartjes" u a '' • j?11 ^moeder... o. hij had nooit van die vrouw ? $ dlcLkoutde fcotsche vrouw, die zich nimmer aan

In 7^7?!°! had, ^,Cn 9degen Üfl9en- • • In h« begin had Wj het dücwijls pijnhjk gevoeld: hoe zij zijn moeder niet wès. zij. tweede vrouw van zijn vader. Doch al gauw had hij

, zich tegen dat weeke heimweegevoel naar moederliefde leeren mzetten, met cynische stugheid zich ompantserend. In den grond minachtte hij die vrouw om haar wuftheid en ijdelheid

: haar stalen egoïsme en koude berekening... Toch vond hii " VceteI,van in zichzelf;inoogenblikkenvanzelf-inzich moest hij bekennen hoe hij daarin als leefde uit haar bloed.

f^Vf^'u a,UWC' rinsche blocd van ^ ta donkere hartstochten zichzelve verterende aristocratie..

tot W3S u! h,Ct du,lD in«e«aan cn doorgeloopen

tot aan het ververschingskanaal; stond nu in't kiUige donker van den nacht met verhit voorhoofd en starende oogen Er was wind komen opzetten, slapprend in de plooien van zijn flanellen PMtalon ; zijn hoed moest hij vasthouden. Vóór hem gaaptehethuivrigdonkerderkanaalmonding.woehge, klotsende 5? ^i"^ geheimzinnigheid. Boven zijn hoofd de violette diepten van het uitspansel, met enkele verspreide

Sluiten