Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kamer lag Annie voor de canapé op haar knieën, haar hoofd tegen de fluweelen zitting verbergende...

• Buiten was de bui aan 't aftrekken. Dof rommelde het nog in de verte, met bleeke lichtschimmeringen. En het kleine, onverstoorbare» tikken van de pendule op den schoorsteen werd nu overroffeld door den regen, die, dicht en straf, neerviel op 't geblaarte van het park...

De bliksem was in een hoogen eik geslagen: een ouden boom waaronder een bank stond.

Annie had daar, als jong meisje, dikwijls zitten lezen; het was een lievelingsplekje geweest...

X

In Den Haag terug leefde Annie dagen lang nog op haar frissche Brink-indrukken. In de koelheid der Septemberdagen, strijkende als een begin van najaar over de stad, voelde zij zich monter en opgewekt na de wat zwoele warmte der Augustusmaand, 's Morgens bleef zij veel thuis, bemoeide I zich met het huishouden, vooral nu de huishoudelijke misères ij begonnen. Martha was weg gegaan; ging trouwen; ze had er voor in de plaats een dagmeisje, een protégêtje van Marie, een kind wier handen nog glad verkeerd stonden, en die Annie soms wanhopig maakte. Doch het was een luchtige, I een opgewekte wanhoop; er woei nog te veel hartige Brinklucht om haar hoofd dan dat zij zich werkelijk zou hebben Laten neêrslaan. Ook Carolientje eischte veel zorg; sukkelde wat met de ingewandjes, door de verandering van lucht, meende Annie.

Aan het huis in de Nassau Odijkstraat begon zij zich | meer en meer te hechten; het werd zoo warm en huiselijk, J zoo ingeleefd: „als een oude jas die je lang gedragen hebt s en nu de vormen van je lichaam heeft aangenomen", zooals ,| Willy eens schertste, 's Middags ging ze veel uit: boodschappen doen met Marie, Jo of Thea, ook wel met Ada, die zich met haar verzoend had. Mama en papa,waren ' beiden op reis, deden beiden een kuur; het huis in de Laan Copes was gesloten. Een paar maal in de week, om vier I uur, ging zij naar de Prinsengracht, dronk thee bij hare j schoonouders in de half donkere kamer met de ouderwetsche meubels, waar het rook naar gedroogde bloemen en oude kistjes met kostbaarheden.

De avonden waren te donker en kil al om buiten te j

Sluiten