Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat het tijd werd de bakens te verzetten. Niet omdat er op eens zooveel strijdlust aanwezig was. De leden, georganiseerd in dat lichaam en zoovele jaren in „rustige rust gehouden", kwamen in oppositie, zij wilden strijd tegen het kapitalisme en imperialisme. Daarom noodigde het bestuur van het Nederlandsch Verbond van Vakvereenigingen het bestuur van het Nationaal Arbeids-Secretariaat uit op 15 April 1919 in het café „Parkzicht" te Amsterdam, om er eens over te spreken of het niet wenschelijk zou zijn voortaan gezamenlijk acties te voeren, die het gemeenschappelijk belang der arbeiders raken. Alsof niet geheel den oorlogstijd het gemeenschappelijk belang der arbeiders was strijd tegen hen, die de arbeidersklasse naar een afgrond van uitputting en totalen ondergang voerden.

Hadden zij, die pas inzagen dat het verkeerd ging, nadat het volk den ondergang nabij was, direct de eischen van de onafhankelijke vakbeweging gesteund inplaats van .Godsvrede" met de regeering en de kapitalisten te sluiten, dan was er veel lijden en honger aan de woningen der arbeidersklasse voorbij gegaan.

't Gaat de leiders en de leden van Sociaal-democratisch-moderne vakbeweging en de S.D.A.P. net als het Duitsche volk. Tot schade en schande voor hen zelf moeten beiden erkennen, dat zij zijn bedrogen door degenen die zij aanzagen voor hunne helpers en redders.

Wij kunnen dit hoofdstukje dan ook besluiten met vast te stellen, dat ondanks alle critiek en afkeuring die van de zijde der Christelijke, R.-K., Neutrale en Sociaaldemocratisch — moderne — vakvereenigings-leiders wordt gehoord over de tactiek en„ strijd wij ze der onafhankelijke vakbeweging,

de praktijk in den strijd tegen het kapitalisfne hen dwingt dezelfde tactiek en strijdwijze te volgen; en tevens den weg te bewandelen, door de zoo gehate syndicalisten aangegeven.'

De practijk verdringt bij hen ook de theorie. '

Sluiten