Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vastleggen in een bepaalden tijd geen actie te voeren, dan loopt dat ten nadeele van de arbeiders uit.

Er wordt, ook door principieele tegenstanders van vakorganisatie, wel beweerd, dart, nadat de loonen opgevoerd worden, eveneens de prijzan der voortgebrachte artikelen stijgen. Maar wij moeten de vraag stellen: wat gaat heteerst in prijs omhoog, de prijs der arbeidskracht van den werkman of de prijs der direct noodige levensmiddelen, kleeding, schoeisel, beddegoed, meubelen, etc ? De prijsstijging der arbeidskracht komt altijd achteraan. Dat hebben wij tijdens den oorlog overal waargenomen. En daarvóór was het eveneens zoo. De arbeiders zijn daardoor gedwongen, willen ze door het ondernemersdom en het kapitalisme in het algemeen niet geheel en al worden ten gronde gericht, een strijd voor loonsverhooging en het vaststellen van betere arbeidsvoorwaarden te voeren. Indien nu de arbeiders zich vastleggen in contractueele overeenkomsten, om in een bepaalden tijd geen loon- of andere acties te voeren, dan beloopen zij de kans, dat de prijzen der door hen voortgebrachte producten toch omhoog gaan, want de werkgevers zijn wel zooveel „kooplieden", dat ze in de met de arbeidersorganisaties aangegane arbeidsovereenkomsten niet laten opnemen, dat zij zich verbinden in het tijdvak, waarvoor het contract geldend is, de prijzen der geproduceerde waren niet te zullen opdrijven. Dat laten zij in geen contracten bepalen, doch houden het aan zich zelf.

Als de arbeidersorganisaties zich vastgelegd hebben in een contractueele overeenkomst voor den tijd van een, twee of meer jaren, dan zijn de leden dier organisaties gebonden aan de overeengekomen loons- en andere arbeidsvoorwaarden en beloopen de kans economisch achteruit te gaan, terwijl de werkgevers de hand vrij hebben de prijzen voor de geproduceerde waren op te voeren. Dat is tijdens den oorlog zoo duidelijk gebleken bij de typografen in ons land, die met den patroonsbond in het boekdrukkersbedrijf een contract afgesloten hadden — en nog weer opnieuw hebben afgesloten — voor den tijd van drie jaar. De typografen hebben daarvan veel narigheid ondervonden. De prijzen der eerste levensbenoodigdheden rezen met den dag, terwijl de typo s geen strijd of actie konden beginnen, aangezien zij aan het contract waren gebonden.

Sluiten