Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

neer het water 1.50 M. of meer diep is, wanneer het water ondieper is, dan 1.50 M. hoog. Speciale poloballen met hun eigenaardige ventielsluiting zonder riem zijn aan te bevelen boven een voetbal, die minder waterdicht is. Ter onderscheiding dragen de beide partijen mutsen, n.1. resp. blauw en wit, van 1—6 genummerd, ter vergemakkelijking en bespoediging van de taak van den scheidsrechter. De doelverdedigers dragen beiden een roode muts. De scheidsrechter, die op den steiger ter hoogte van het midden van de lengteafmeting van het speelveld staat, hanteert een witte en een blauwe vlag. Bij een vrije worp, b.v. voor wit steekt hij deze vlag naar voren en geeft het nummer op van den speler, welken de vrije worp wordt toegekend.

Doel van het spel. Het doel van het spel nu is den bal in de vijandelijke goal te plaatsen, hetgeen geschiedt met eene hand. Vrije worpen worden toegekend aan de tegenpartij van hem die den bal met beide handen aanraakt of onder water houdt. Evenr min is 't geoorloofd een tegenstander, die den bal niet heeft, onder te duwen, of, indien deze hem wel heeft, te trappen, vast te houden enz.

Opzettelijke fout. Tot de opzettelijke fouten, welke door den scheidsrechter gestraft worden met water verlaten tot een doelpunt is gemaakt, behoort o. a. het uitzwemmen vóór 't sein van den scheidsrechter. (De scheidsrechter geeft n.1. wanneer de spelers zich onder, achter en naast de doellat hebben opgesteld het aanvangssignaal. De bal wordt in het midden van het speelveld geworpen, de voor-spelers zwemmen er op toe, enz. Na 't maken van een doelpunt wordt de plaats onder, achter en naast de doellat weer hernomen), het zich opstellen binnen 2 M. van de doellijn der tegenpartij, de bal met den vuist slaan. Niet opzettelijke fouten worden gestraft met een vrije

Sluiten