Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

. brj het onderzoek van sextanten, enz." door A. E. Arkenbout Schokker, voorkomende in het Janüari-nummer (1895) van „De Zee". Een groot deel van het voorgaande is aan die bevindingen ontleend.

De artificieele horizon.

Wil men aan wal de hoogte van een hemellichaam meten, en heeft men geen vrije kim, dan moet men gebruik maken van den artificieelen horizon, ook wel kunstkim genoemd. Het is een horizontaal spiegelend oppervlak, dat dus den schijnbaren horizon voorstelt.

Tot de goede soorten behoort de glasplaathorizon van Dollond. Deze bestaat uit een cilindervormig koperen bakje, waarin een zwart gekleurde vloeistof, die wat spiritus bevat, om het bevriezen tegen te gaan. Deze bak is van boven vochtdicht gesloten door een glasplaat,^die bovenaan gepolijst, onderaan mat is. De vulling kan zoodanig geregeld worden, dat er een kleine luchtbel overblijft, die men door 't draaien van drie stelschroeven kan laten bewegen, tot zij onder 't midden van 't glas komt. De glasplaat ligt dan horizontaal.

- Aan 't instrument is verder op zijde een vulgat, met een schroefdop gesloten. Boven bevindt zich een tweede gat met schroefdop, waarop men bij het gebruik .een trechter kan plaatsen, om het vocht gelegenheid te geven, zich uit te zetten bij verwarming, die bij zonswaarneming vrij aanzienlijk kan wezen.

De glasplaathorizon van Wegener te Berlijn is een glazen plaat op een drievoet, welke plaat door een afzonderlijk waterpasinstrumentje horizontaal wordt gesteld.

Het gebruik van kwik als horizontaal spiegelend oppervlak heeft nadeelen. Kwik is zeer beweeglijk, wind doet het oppervlak spoedig rimpelen, ook oxydeert kwik spoedig, waardoor de oppervlakte vuil wordt.

Bij de kwikhorizon van Schönaü giet men het kwik op een langwerpig vierkante, in den vorm van-een zeer ondiepe kom gebogen, koperen plaat, die door een mengsel van één deel salpeterzuur, 10 deelen water en een paar druppels kwik van een vaste kwiklaag voorzien is. Het kwik blijft dan aan die vaste kwiklaag kleven, waardoor de vloeistof veel rustiger wordt.

De plaat ligt gewoonlijk op een houten bakje, voorzien van een stelschroef, waarmede men het kwik midden op de plaat kan houden.

De oppervlakte kan overdekt worden met een ijzeren dekplaat met laken bekleed, in haar midden voorzien van een langwerpige opening. Over 't geheel komt dan een dakvormige kap met langwerpige sleuven, bedekt met mica of glas, waardoor wind en stof worden uitgesloten.

Voordat men den kwikhorizon gebruikt, wordt de oppervlakte van het kwik met een veertje schoon gemaakt.

Bij den kwikhorizon van Kaiser is 't kwikreservoir beneden de komvormige plaat in een stuk mahoniehout aangebracht. Door een bizondere inrichting kan men het kwik uit het reservoir op de verkwikte plaat oppompen. Men krijgt dan het kwik schoon op de plaat.

Sluiten