Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat men het zooveel mogelijk zuivert van vreemde bestanddeelen die altijd in ijzer voorkomen.

Week gietstaal wordt veel gebruikt bij het bouwen van schepen en de samenstelling van machines en ketels.

Het ijzer en staal, dat in den handel voorkomt, is niet altijd te rangschikken onder de zeer weeke of de zeer harde soorten, maar valt meestal tusschen die beide soorten in.

Als men een magneetstaaf geheel met ijzervijlsel bestrooit, dan blijkt,, dat de aantrekkende werking zich het krachtigst openbaart aan twee punten, die nabij de uiteinden der staaf gelegen zijn, en magnetische polen genoemd worden. Aan deze polen hoopt zich het ijzervijlsel op en dit te meer, naarmate de magneetstaaf krachtiger gemagnetiseerd is, of met andere woorden, naarmate de poolsterkte van den magneetstaaf grooter is. Tusschen beide polen vindt men een gedeelte, waar geen aantrekking wordt waargenomen. Dit gedeelte noemt men neutraal. De lijn, die de beide polen verbindt, heet magnetische as.

Wanneer een magneetstaaf zoodanig in haar midden wordt gesteund, dat zij zich vrij in het horizontale vlak kan bewegen, dan neemt men waar, dat zij zich steeds in een bepaalde richting plaatst en wel zoo, dat een harer polen nagenoeg naar het Noorden, dus de andere pool ongeveer naar het Zuiden is gekeerd. De eerstgenoemde pool noemt men daarom Noordpool, de andere Zuidpool.

Heeft men twee magneetnaalden, die zich in het horizontale vlak bewegen, in eikaars nabijheid gebracht, dan bemerkt men, dat de ongelijknamige polen van de beide magneten elkaar aantrekken en de gelijknamige polen elkaar afstooten.

Magnetisch moment en traagheidsmoment.

De werking, die een magneetstaaf naar buiten uitoefent, hangt niet alleen af van de poolsterkte der magneetstaaf, maar ook van den onderlingen afstand der polen, dus van de lengte der staaf. Men is daarom gewoon de kracht van magneetstaven uit te drukken door het product van de poolsterkte en den afstand der polen Dit product noemt men het magnetisch moment der magneetstaaf.

Het magnetisch moment eener magneetstaaf is dus des te grooter naarmate de staaf langer is en sterker gemagnetiseerd is of wel grooter poolsterkte bezit.

Het traagheidsmoment van een lichaam ten opzichte van een as, waarom dat lichaam kan draaien is een grootheid, die afhangt van den vorm, de massa, de afmetingen van het lichaam en van den afstand van het lichaam tot de as waarom het kan draaien. Het traagheidsmoment van een lichaam wordt verkregen door de massa van elke molecule van het lichaam te vermenigvuldigen met het vierkant van den afstand van elke molecule tot de as, waarom het lichaam kan draaien en de som van deze producten te nemen.

Uit het bovenstaande volgt, dat men het traagheidsmoment van een lichaam ten opzichte van een as kan vergrooten, door de massa van het lichaam meer van de as, waarom het kan draaien, te verwijderen, of door het lichaam te verzwaren.

Sluiten