Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— « Dat is raar, » dacht Johan Doxa. Hij was gauw gereed en kwam de

trap af. De keuken dampte van weelde.

— « Moeder, » zei hij, « gij zijt al te goed.»

Maar moeder was bezig aan een groot pannengedruisch en knikte hem lachend tegen. Daar stond feestelijk op tafel het prinselijk gerecht.

— « Moeder, ik zal het nooit vergeten... »

— « Gij dwaze jongen, » zei de moeder, « zwijg maar liever en eet. »

Hij at tot zijn ronde kin ging glanzen; en toen hij gegeten had en, rechtstaande, hem het aardige gevoel der spannende broekgesp omdeed, nam hij zwijgend zijn hoed aan den kapstok. Moeder Doxa stond te midden van den vloer en glimlachte.

— • Allee, beste Jan,» sprak ze, « ga nu — ik heb onzen Lieven Heer voor u gebeden. »

Hij kuste haar en ze stopte hem rap

Sluiten