Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zouden mogen treffen. Of dat geschied is, staat niet vast1).

Nadat Amsterdam ook de Unie van Utrecht had aangenomen — ze keurde 11 December 1578 het concept reeds goed2) — stond slechts de Satisfactie haar volkomen gelijkheid met die steden, die zich reeds van het begin van den opstand tegen Spanje verzet hadden, in den weg.

Vrijwillig heeft de Amsterdamsche regeering slechts een enkele maal iets prijsgegeven van de rechten, haar bij de Satisfactie toegekend, doch zelfs dan nog onder protestatie van non-prejuditie van dit contract. Zoo bij de nominatie van bevelhebbers over de vendels, die niet aan de eischen geformuleerd in art. 4 der Satisfactie voldeden, in Mei 1579 3). Zoo ook in December 1578, toen de Vroedschap haar gedeputeerdeninde Staten-vergadering machtigde toe te stemmen in het uitbetalen van oude schulden, nml. van f 6000, aan de Prinses van Oranje bij haar inkomst in Holland door de Staten „tot een. gratuiteit toegevoucht", en van 1000 daalders, aan de dochter van den Prins tot eene pillegift gegeven4).

Zulke gevallen zijn echter uitzonderingen: meestal week de Amsterdamsche magistraat slechts onder dwang af van d« Satisfactie. De nieuwe Geuzenregeering heeft de voordeelige bepalingen van dat contract, die door haar Spaanschgezinde voorgangster aan de Staten vrijwel afgedwongen waren, uit alle macht verdedigd. Ze beschouwde dat trouwens als eene plicht, waarin zij niet mocht tekort schieten 5). Voor haar ging — als voor het meerendeel harer tijdgenooten — het stadsbelang ver boven het staatsbelang.

Aan pogingen om tot overeenstemming te komen heeft het

*) Hierna, bl. 62 en noot 3 en bl. 87, noot 4. 2) Res. Vr. No. 4, fol. 32. s) Hiervoor, bl. 7, noot 1 en hierna, bl. 126. 4) Res. Vr. No. 4, fol. 35 en v°: 22 Dec. 1578.

8) Res. Vr. No. 4, fol. 75: de regeerders zijn „tot behoorlicke conservatie

van haer ende haeren burgeren gerechticheyt met eere ende plicht

verbonden."

Sluiten