Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gebouwen en -erven aan de stad geschonken en haar in art. T alle geestelijke goederen toegewezen ten behoeve van . de armen1). Beide beslissingen werden door Oldenbarnevelt fel gecritiseerd % In het eerste hoofdstuk hebben we gezien, dat de uitspraak door de Staten nooit geaccepteerd is.

Ook in November 1581 hield de Amstêrdamsche regeering nog vast aan * art. 19. Zij wilde toen in een nieuw contract gemachtigd worden — ter vergoeding van het nadeel, dat de stad zou lijden door met de Staten in communicatie van schulden te treden — om met de geestelijken te onderhandelen over de overdracht van hunne resteerende goederen, omdat „by die Satisfactie es geeonditioneert dat die goederen van die geestelicheyt aldaer blyven zullen aen die zelve geestelickheyt". In ruil voor die goederen zou de stad de alimentatie op zich nemen3). Hadden de opstellers van dat ontwerp tot afstand van de Satisfactie beoogd de resteerende goederen aan de stad als „vry eygen" te doen opdragen, de Vroedschap verklaarde zich bereid een deel ervan te besteden ten behoeve van de" armen, als eerst de stad „gesubleveert ende gevryt (zou zijn) van heure groote achterwesen ende geinvolveerde lasten staende desen oirloghe"4).

In art. 8 van dat ontwerp was tevens gestipuleerd, dat een eventueel tekort in de betaling der predikantstractementen gedekt zou worden o.a. uit deze geestelijke goederen 5). Art 9 van het Accoord tot afstand van de Satisfactie luidde: „Sullen die van Amstelredam tot behoef der selver Stadt aenvaerden ende behouden alle het Getimmert, Erven ende Huysen, den Geestelijcken binnen de voorsz. Stadt toebehoorende, geene uyt ghesonder*.: Maer soo vele den anderen goederen vande selve Gheestelijcken aengaet, als renten, binnen ende buyten, ende Landen buyten der voorsz. Stadt

!) Als voren.

2) Hiervoor, bl. 47.

3) Hiervoor, bl. 97. *) Hiervoor, bl. 101 *) Hiervoor, bl. 98.

Sluiten