Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

altaar bij de plechtigheid der kroning; heden, önbeacht, besproken De Koning zelf, haar „gentil Dauphin", zoo goed, zoo medelijdend, onttrekt zich, keert den rug toe; hij keert den rug toe aan zijn eigen fortuin, aan de Heiligen, aan God. Zij is niet meer de gezondene, „de engel", maar een lastige vrouw, die haar welslagen overdrijft, naar niemand luistert, stijfhoofdig, pochend op haar kleedij en haar gedrag. Zij heeft nu slechts gebreken. Rondom haar stoot zij op twijfel, hoongelach, schouderophalen. Het Hof, nadat het haar zonder steun, zonder hulp bij den aanval op Parijs, heeft gelaten, verwijdert haar van het leger, voert haar doelloos rond door de kasteelen van de Loire-tot op den dag, dat zij, uit eigen beweging en tegen den zin van allen, door een buitengewoon juisten kijk op het gewicht van het beleg van Compiégne. besluit om deze vesting te hulp te snellen en bezwijkt. Wat was er gebeurd?

Het is niet bekend, of Johanna kennis of openbaring heeft gehad van de kuiperijen, die haar van lieverlede naar den brandstapel hebben gedreven. Zij heeft niets gezegd, niets laten doorschemeren. Wanneer zij in het proces over alles en allen spreekt met zulk een heldere openhartigheid, blijft zij, zichtbaar met voorbedachten rade, den Koning, het Hof, de Raadsheeren des Konings, alles, wat overblijft, ontzien, voor haar ten einde toe de zaak, dat is, Frankrijk. Geen enkel verwijt, geen enkele zinspeling, geen enkele terughouding; zij werpt zich op, met haar gewone vurigheid, tegen de minste verdachtmaking, welke aan de waardigheid van den Koning te kort zou kunnen doen; tot het laatste oogenblik dekt zij hem met haar edele verklaringen ; zij waakt over hem met moederlijke teederheid en toegeef elijkheid ; zij neemt de partij voor hem op tot op den brandstapel eh tegenover de geschiedenis.

Daarom is de geschiedenis' lang in twijfel geweest. Immers, de voorzorgsmaatregelen waren genomen. Alles was verward en verborgen; zij, die de kuiperij hadden geleid, hadden zorgvuldig alle sporen daarvan uitgewischt. Voor zaken, die de ziel der volkeren raken, zijn er eeuwen noodig, voor de waarheid doordringt.

De waarheid is doorgedrongen; men doorschouwt ze thans klaar, en, al blijven er nog enkele duistere punten over, het is toch mogelijk het verband der feiten, die over het lot der Maagd beslist hebben, onder politiek, fatalistisch en verantwoordelijk oogpunt, aan te toonen." ft

Twaalfde Stelling:

Anatole France en zijn geestverwanten hebben de geschiedenis van Jeanne d'Arc schromelijk vervalscht.

De Schot Andrew Lang heeft een boekje geschreven: „La Jeanne d'Arc de M. Anatole France. Paris, Perrin et Cie 1909." Het werd door Wyzewa in het Fransch vertaald. Daarin heeft hij een menigte van onnauwkeurigheden, onbewezen beweringen en inconsequenties uit het Vie de Jeanne d'Arc van Anatole France (28. „ver¬

ft G. Hanotaux, !. c, 727.

Sluiten