Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een zachte en zeer vrouwelijke stem, sober, rein, vroom, altijd levendig, vasthraden en voortvarend, zonder schroom en zonder vrees, maar gematigd en voorzichtig, stoutmoedig en ingetogen, op de menschen die macht van hoogere zielen, het overwicht, uitoefenend, dat was de buitengewone maagd, „het herderinnetje," om haar eigen uitdrukking te gebruiken, dat uit haar dorp vertrok om het koninkrijk Frankrijk te redden.

Zij ging, vol vertrouwen en vuur, want zij gehoorzaamde slechts aan „de Stem." (')

Alles verloopt, gelijk izij het voorzien had, de aard van de ondervragingen en de antwoorden zullen het aantoonen. Laatste worsteling, waaruit de edele Maagd als overwinnares te voorschijn treedt.

Zeker, de hoop op bevrijding, welke zij koesterde, hield haar langen tijd staande. Inderdaad, haar vrienden vergaten haar niet. Johanna volgt hun pogingen, hoe geïsoleerd en verspreid deze ook waren. Maar eindelijk begreep zij, welke de ware zin van het „bevrijding" was, dat de Stemmen zoo dikwijls herhaald hadden: de bevrijding zou de dood zijn.

Toen nam zij levendig en moedig haar besluit: zij verbrak in zich de laatste banden, welke haar nog aan de aarde hechtten, en sprak het, voor. haar rechters, duidelijk en ridderlijk uit: „Ik wil liever sterven." Zoo zij ook den kreet van al, die geslachtofferd werden, uitte: „Mijn God, mijn God, Gij hebt mij verlaten," dan hebben alleen de muren van de gevangenis dien gehoord.

Verschrikkelijk zijn zulke schokken in een ziel van twintig jaar! Ze zijn geweest, wat zij geweest was, de afgezant, de bode, de vaandeldrager, de kroondrager; de weg, die leidt van Vaucouleurs naar Ghinon en van Ghinon naar Reims te hebben doorloopen, de hoop op een lang en eervol leven gekoesterd te hebben en naar' Rouen te komen om den dood aan te nemen.

De rechters zullen zich ten getale van driehonderd vereenigen om dit schitterende en bloeiende leven te ontwortelen. Zij zal de wijsheid, de waarheid, de gerechtigheid verkondigen voor die wijze, geleerde en rechtvaardige mannen, voor dat tribunaal, met diplomen en hermelijnen mantels overdekt, hetgeen beweert te weten en dat niet weet te weten. Zij zal dus het licht zijn, een licht, dat nooit gedoofd zal worden. (2)

„In het drama der verlatenheid ziet men Johanna nauwer met de menschelijke dingen verbonden. Hier vertoont zich de geheimzinnige zijde van haar zending het minst, maar hier openbaart zich het best de natuurlijke hoedanigheid van haar verstand en van haar hart. Zij heeft op militair en politiek gemed volkomen bepaalde en omschreven ideeën en verlangens Haar gezond verstand, haar heldere blik, haar voortvarendheid Beslissen en hakken door, wanneer de voorzichtigheid of de be-

(*) G. Hanotaux, 1. c. p. 284. O G. Hanotaux, l.c. 248—251.

7*

Sluiten