Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moeten vergewissen, voor zij zich in het oorlogsavontuur begaf — indien zij dit eenmaal als noodzakelijk beschouwde. Van hun eigen imperialistisch standpunt uit hadden Wilhelm en Bethmann, vóór zij te Potsdam aan Oostenrijk onbcperkten steun in den oorlog tegen Servië beloofden, van Oostenrijk de toezegging moeten verkrijgen, dat het tot bepaalde concessies aan Italië bereid was.

Maar daarvoor had men toen te groote haast. De onderneming, die den verschrikkelijken wereldoorlog uitlokte, werd, geheel afgezien van alle moreele bezwaren, met zulk een onbezonnenheid en lichtvaardigheid ondernomen, dat men te Berlijn er niet eens aan dacht van Weeuen compensaties voor Italië te bedingen. Men had immers ook niet eens gevraagd, wat het doel van den oorlog tegen Servië wasl Evenals over dit doel begon men ook over Italië eerst achteraf na te denken. Tien dagen na de samenkomst te Potsdam, den 15den Juli, seinde Jagow aan Tschirschky te Weenen:

„Zoo austrophobe als in het algemeen de Italiaansche openbare meening is, zoo serbophiel heeft zij zich tot dusver steeds betoond. Er bestaat ook voor mij geen twijfel, dat zij bij een Oostenrijksch-Servisch conflict zich uitgesproken aan de zijde van Servië zal scharen. Een territoriale uitbreiding van de Oostenrijksch-Hongaarsche monarchie, zelfs een uitbreiding van haar invloed op den Balkan, zal in Italië gewraakt en als een benadeeling van de positie van Italië daar beschouwd worden. Tengevolge van een optisch bedrog, wordt tegenover de onvermijdelijke bedreiging door het naburige Oostenrijk het in werkelijkheid veel grootere Slavische gevaar miskend. Geheel afgezien van het feit, dat de politiek van de regecring in Italië niet onwezenlijk van de stemmingen der openbare meening afhangt, zoo beheerscht de hierboven gemelde opvatting toch ook de hoofden van de meerderheid van de Italiaansche staatslieden. Ik heb bü hen steeds, wanneer er een bedreiging van Servië door Oostenrijk aan de orde kwam, een buitengewone zenuwachtigheid kunnen vaststellen. Door een partijkiezen van Italië voor Servië zou ongetwijfeld de Bussische lust om op te treden aanmerkelijk aangemoedigd worden. Te St. Petersburg zou men er rekening mee houden, dat Italië niet slechts .zijn bondsplichten niet nakomt, maar zich zoo mogelijk direct tegen Oostenrijk-Hongarije keert. Een ineenstorting van de monarchie zou voor Italië immers ook de kans op het winnen van eenige langbegeerde stukken land openen.

Sluiten