Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en het Farizeesche vxedesgehuiohel aan de kaak stellen.

Zijn eigen „gedoe", dat heelemaal geen openbaarheid kan verdragen, met de daarbij behoorende „christelijke vredelievendheid" en het „Farizeesche vredesgehuichel" heeft hij volkomen vergeten.

Bovendien echter scheen de oorlog hem reeds een uitgemaakte zaak. De eenige daad die hem na zijn pompeuze frazes invalt, is geen poging om den vrede te redden, maar alleen een oproeping tot opstand van de geheele Mohammedaansohé wereld. Hij berust reeds in de gedachte, dat Duitschland aan den komenden oorlog dood zal bloeden, als Engeland ook maar een gedachten knauw krijgt. Eigenlijk bewijst echter al dat verwarde gepraat slechts volslagen radeloosheid. De weigering van Italië en de waarschuwing van Engeland stooten den Keizer voor het hoofd en berooven hem van de rest van zijn bezinning.

15. Laatste pogingen tot redding van

den vrede.

Anders is de uitwerking op den burgerkanselier. Hü tracht te redden, wat te redden valt. Daarvoor wordt het echter dringend noodig, om tegenover den bondgenoot ook eens iets anders uiteen te laten zetten dan ^evelingentrouw". Diens domheid en halstarrigheid hebben bewerkt, niet alleen, dat de Europeesche oorlog plotseling dreigde los te barsten, daar had men zich reeds bij neergelegd, met de mogelijkheid ervan hield men bij voorbaat rekening — maar deze domheid en halsstarrigheid dreigden te bewerken, dat de centrale mogendheden in den oorlog gingen onder de ongunstigste omstandigheden, zonder Italië, misschien tegen Italië, en tegen Engeland en door het eigen volk beladen met het vreeselijke en verlammende verwijt, lichtzinnig deze ontzettende catastrofe veroorzaakt te hebben.

Op Weenen moest de sterkste druk geoefend worden, om het eindelijk tot een verstandiger politiek te bewegen.

Maar deze neiging kruiste een andere militainsusche, die, nadat de mobilisaties eenmaal begonnen waren, den oorlog onvermijdelijk achtte en juist, omdat het aantal vijanden zoo groot werd, erop aandrong, zoo snel mogelijk van leer te trekken als eenige mogelijkheid om zich te handhaven, doordat men door eenige verrassende slagen het militaire overwicht kreeg, het

Sluiten