Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In zijne critiek op de Marxistische leer zegt Mr. Treue, nadat hij heeft aangetoond, dat de maatschappelijke groepen hoe langer hoe minder principieel tegenover elkander komen te staan en allerminst van twee scherp omlijnde klassen kan worden gesproken; „Nu echter die innerlijke homogeniteit en uiterlijke afscheiding niet bestaan en integendeel de innerlijke heterogeniteit der beide klassen hoe langer hoe grooter wordt, de in elkander vloeiing van beide op telkens nieuwe punten plaats vindt, is het behouden van den term klassenstrijd voor een strijd met andere wapenen en om andere doeleinden dan de strijd aan welken oorspronkelijk de naam klassenstrijd gegeven werd, zoowel onhistorisch als verwarringstichtend. Het behoud van denzelfden naam voor een andere zaak kan uit propagandistische overwegingen, waarmede wij hier niet te maken hebben, gerechtvaardigd, misschien zelfs aanbevelenswaardig zijn, wetenschappelijk is het af te keuren" x).

Ongetwijfeld, maar nog meer is zoo iets in zedelijken zin te veroordeelen. Niettemin wordt het kwaad voortdurend begaan *). In de sociaal-democratische geschriften en bladen wordt nog steeds gesproken van klasse-staat, klasse-justitie, klasse-moraal. En daarbij wordt dan niet verklaard, dat de „bezitters" volgens de historischmaterialistische leer het heusch niet kunnen helpen, dat zij zijn zooals zij zijn; er wordt niet gezegd, dat de „kapitalisten" onder den invloed der economische verhoudingen, die men hun niet mag verwijten, hun stempel hebben moeten drukken op den staat, het recht en de moraal; neen over de „bourgeoisie" wordt tevens een in zedelijken zin veroordeelend vonnis geveld. Zij worden aan de verachting van de „proletariërs" prijs gegeven. Het historischmaterialisme wordt bij zulke gelegenheden over boord geworpen *).

Hetgeen door de burgerlijke partijen, door middel der sociale wetgeving, wordt gedaan voor verbetering van de positie der arbeiders, wordt toegeschreven aan vrees voor de sociaal-demo-

') Mr. M. W. F. Treub, Het wijsgeerig-economisch stelsel van Karl Marx, deel I, blz. 385.

*) Als duidelijk voorbeeld van deze afkeurenswaardige propaganda mag gelden het werk van Parvus, Der Klassenkampf des Proletariats, Berlin 1911.

') Het nieuwe program der S. D. A. P., in 1912 vastgesteld, draagt b.v. aan het proletariaat de taak op, de maatschappij te verlossen van het kapitalistische stelsel, dat economisch verouderd en... „zedelijk veroordeeld" is! Alsof een S. D. A. P.er, die op het standpunt staat van het historisch-materialisme, daarmede iets te maken had.

Sluiten