Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tweede is de bediening aan het einde waar hij zit, altijd het best, daar de hofmeesters onder hem staan; en ten derde krijgt men er dikwijls extra's. Ik wil geen verraad plegen en daarom zeg ik niet eens, in welk werelddeel het was, maar op een zekere reis hadden de administrateur, ik-zelf en een andere passagier altijd een schoteltje caviar en olijven bij onzen wijn.

Het spijt me nu een beetje, dat ik het bovenstaande verteld heb, want als ik misschien weder eens naar verre streken ga, dan vind ik al de beste plaatsjes ingenomen door de lezers van dit werkje, en dat is dan mijn eigen schuld.

Nu ik toch eenmaal over het eten schrijf, zal ik maar meteen de andere maaltijden behandelen.

Een vriend, die over mijn schouder het geschrevene gelezen heeft, vraagt mij of het merkwaardigste wat ik over een reis om de wereld schrijven kan, op het gebied van voeding is. „Dat juist niet, amice, maar ik kan je wel verzekeren, dat op een langere zeereis het eten de hoofdzaak is. Zoodra wij aan havenplaatsen komen, of als er maar iets buitengewoons gebeurt — een zeil in de verte — een wolkje rook boven den horizon, welke ons de nabijheid van een on zichtbaren stoomer aanduidt — een land vogeltje door storm naar boord gedreven — dan zal ik u volgens belofte mijn hoogst gewichtige indrukken omtrent die merkwaardige gebeurtenissen mededeelen, maar totdat zoo iets gebeurt, blijf ik bij het eten."

10

Sluiten