Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Hoe snoepig! Bent u wel ereis op een zeilschip geweest?"

„Ja vroeger, vele jaren lang."

„En zeilde u dan altijd?"

„Ja, als er wind was."

„Eu als er geen wind was?"

„Dan konden wij natuurlijk niet zeilen."

„En hoe kwam u dan vooruit?"

„Ja, dan kwamen wij niet vooruit, dan lagen wij stil."

„Hoe aardig! En ging u dan visschen?"

„Miss Tony, het spijt mij ten zeerste, maar ik moet even op de brug gaan kijken", en de kapitein groette haastig en verdween. Het was nu bij twaalven, en dan moeten de kapitein en de officieren op de brug zijn. om den stand van de zon te meten en te bepalen, waar het schip zich precies bevindt op di© eindelooze watervlakte.

In scheepstaal heet dit „to shoot the sun", en om dit te kunnen doen, is het noodzakelijk dat men de zon kan zien en dat zij niet achter wolken verscholen is. , ,tf>-

Als de leek er een weinig over nadenkt, moet het hem eigenlijk verbazen, hoe men over de zeeën den weg vindt, want op de watervlakte is niets om den weg aan te wijzen.

Zooals een Amerikaansche dame op haar eerste reis opmerkte: „Naar Amerika terug is gemakkelijk genoeg, men behoeft dan maar die witte streep water achter het schip te volgen, maar hoe de kapitein

Sluiten