Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zij op in wilde onweerstaanbare macht en grijpt ons en verplettert ons in haar hartstochtelijke omarming.

Wreed is de zee, valsch en wreed. .Onder de blauwe golven grijnst de zwarte dood, en verspreid op den bodem liggen de b eenderen van haar slachtoffers, van haar minnaars. — En toch trekt de zee ons aan en bekoort ons gelijk de Sirenen Ulysses bekoorden, en gelijk de Sirenen verbergt zij haar wreedheid onder een verleidelijke schoonheid.

En schoon is de zee, schoon in al haar vormen steeds veranderend.

In den Atlantischen Oceaan met donkere luchten scherp voortgedreven regen, rollen regelmatig de hooge grijze golven in eindeloos opvolgende rijen.

In de baai van Biscaye vechten zij en stoeien zij, halen elkander in, klimmen op elkander en spatten schuimend omhoog in weelderige kracht.

Blauw zijn de golven van de Middellandsche zee, maar zoo blauw, zoo blauw, dat men er zich in zou willen storten en zinken dieper en altijd dieper in die grondelooze saffier.

En de Roode zee, de zee van de Pharaö's, waar iedere golf ons een sprookje schijnt te vertellen van oude tijden, van Oostersche weelde, zij verft haar wateren met een bloedroode kleur.

In de warme nachten schitteren de golven van den Indischeh Oceaan gelijk gesmolten zilver en bij haar lichtenden glans verbleeken de sterren.

Tusschen de eilanden ligt de Stille Zuidzee vlak en effen als een spiegel, — de zee van de lotus-eters rust

Sluiten