Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Engelschen zijn bij uitstek een „betting race" (weddend volk) en bij het minste verschil van opinie met een Brit, zegt deze laatste oogenblikkelijk. „TH bet you this" en „111 bet you that" (*), en hoe onzinniger de weddenschap, hoe meer „sporting."

Een Lancashire-anecdote illustreert dit goed.

Een dominé die bij een stervenden mijnwerker was, vertelde dezen van den hemel, maar dit liet hem tamelijk kond; alleen toen de geestelijke van de engelen sprak, kwam er een flikkering in de oogen van den stervende.

„En krijg ik ook vleugels?" vroeg hij.

„Als gij goed geleefd hebt, wordt gij een engel."

„En als gij sterft, wordt gij dan ook een engel?"

„Dat hoop ik," antwoordde de dominé.

„Wel, als ik je later in den hemel ontmoet, dan wed ik een „quid" (Engelsch pond) met je, dat ik het snelste vlieg•" en na dit gezegd te hebben, stierf de mijnwerker met een tevreden glimlach op zijn gezicht.

Zelfs voor de rechtbank kan de Brit zijn zucht tot wedden niet onderdrukken, zooals bleek, toen iemand die wegens dobbelen tot 7 dagen gevangenisstraf veroordeeld was, den rechter inviteerde om munt en kruis" te spelen voor „dubbele straf of quitte."

Daarom is het ook niet te verwonderen, dat de Britten op zee, weldra iets ontdekten waar zij op

(*) Ik wed er dit of dat om"

Sluiten