Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet met je bloote hoofd in de zon gestaan ? Willen wij niet liever dén dokter eens opzoeken ?"

„Je hebt eigenlijk gelijk. Oef! het is te warm om te philosopheeren. Laten we nog wat „iced lemonsquash" drinken. Munt of kruis wie betalen moet."

„Om weer tot die baggérmachines terug te komen," zegt O'Reil, terwijl wij in lange stoelen liggende, den ijskouden drank door strootjes opzuigen, „toen zij voor het eerst gebruikt werden, begrepen de arbeiders er niets van. Ik heb gehoord van een man die, op een zandhoop gezeten, den geheelen dag naar het ding staarde en toen men, denkende dat hij sliep naar hem toeging, hoorde men hem mompelen : Vijf en vijftigduizend,;acht honderd drie en zestig — al moet ik tot een millioen tellen, ik ga niet weg vóór ik weet hoeveel emmers er aan die vervloekte machine zitten.

JNu en dan stoomen wij voorbij stations, waar kanaal-ambtenaren wonen. Boven op den hoogen zanddijk een Europeesch huis, akelig nieuw en ongezellig, vóór het huis een tuin met planten die er al even verdroogd uitzien als de woestijn zelve, houten treden die langs den dijk tot aan het water afvoeren, een kleine steiger, een roeibootje en alles badend in een fel zonlicht. Niet de leven aanbrengende, verwarmende, maar de verzengende, alles verdorrende zon. Het leven op die stations moet dan ook alles behalve prettig zijn.

Sluiten