Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

•wij moeten ons nu maar met één rustdag in de zeven tevreden stellen.

De Engelschen zijn, wat den Zondag betreft, conservatief, maar onaangenaam conservatief, bijna zon ik zeggen radicaal conservatief. Niet alleen dat de Engelschman op dien dag zelf niets wil uitvoeren, maar hij beweegt hemel en aarde om te verhinderen dat anderen iets uitvoeren.

Op het vasteland is de Zondag een feestdag, een dag waar iedereen naar verlangt, een dag van vreugde en ontspanning. In Engeland is de Zondag een soort boetedag, een dag waarop iedereen zich verveelt, een dag waarop men uolens volens tot luieren gedwongen wordt.

Weet, gij lezer, wat de Engelschen op een Zondag doen ? Om mee te beginnen, staan zij zoo laat mogelijk op om den dag korter te doen schijnen. Dan ontbijten zij, en na het ontbijt gaat de heele familie naar de kerk: moeder en dochters, naar de laatste mode gekleed, zijn zoo keurig en netjes, alsof zij pas van onder een glazen stolp vandaan kwamen. De pater-familias en zijn zonen deftig in «wart met hoogen hoed/s zomers wit vest en lichtgrijze „je weet wel", maar altijd met een paar mooie bloemetjes in het knoopsgat.

Daar luiden de klokken en de heele familie wandelt naar de kerk, nadat de moeder zorg heeft gedragen, dat iedereen voorzien is van een kerkboekje en een „thrippenny bit." (*)

• (*) Driestnijerstakje, op Zondagen zeer gezooht, wril het 't kleinste zilveren muntje is, dat men heeft. J Kleinste

Sluiten