Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ring mee. Als u weer te Londen is, gaat u naar een juwelier en laat hem den steen onderzoeken. Zijn ze echt, dan stuurt u mij het geld er voor."

„Ja, maai- ten eerste ben ik op weg naar China en zal" wel vooreerst niet in Londen terugkomen, en dan begrijp ik ook niet, hoe jij mij zoo die steenen toevertrouwen kunt".

O! ik heb heel veel gentlemen zoo behandeld, en'zij hebben mij altijd het geld gestuurd. Kent u er misschien eenigen van?" — enjflj haalt een pakje visitekaartjes uit een envelop.

„Ja, bij naam ken ik er verscheidene. Sir zus, majoor zoo en zoo, welbekendé namen in de Oost".

Die heeren koopen altijd steenen van mij als zij bier komen", zegt de koopman, de kaartjes weder in zijne portefeuille stekende.

Maar ik heb niet den minsten lust om steenen te koopen, ofschoon zijn voorstel wel erg verleidelijk is. . Later sprak ik er eens met den kapitein over en gaf hem als mijne meening te kennen, dat dat dan toch wel echte steenen geweest waren.

„Nonsens", antwoordde de zeeman, „een oud foefje om" den Europeaan vertrouwen in te boezemen".

„Ja, maar als ze niet echt zijn, stuurt men hem er toch geen geld voor".

„Neen", dat is wel te begrijpen; maar die man wint op die manier uw vertrouwen. Dien ring met die juweelen geeft hij u op zijn risico mede, maar zorgt wel dat gij eenige andere kleinigheden van hem koopt, en dan blijkt ten slotte, dat de geheele

Sluiten