Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rug, glansden als zuivere zijde en gingen wit als sneeuw over in de schaarvormige vleugelpunten, die zich vereenigden met den staart en als een schoudermantel neervielen om de dicht gevederde buisvormige pooten. En hij had ook een echt vollemaansgezicht! Zijn kogelronde kop, van achteren uitspringend als een noot, van voren als een gladde steen, was in de schouders verborgen als een vollemaan tusschen twee lage bergkammen. Uit 't midden sprong de neus naar voren als een driehoek met den top bovenaan en de. basis onder, en als een scherpe kromme sikkel kwam daaruit te voorschijn de donkere, scherpe snavel. Rechts en links van den neus, ieder in een holte met een krans van veertjes, glinsterden zijn ronde oogen zonder leden onbeschaamd, het geel vochtig vlies strak gespannen en de donkere oogappel onbeweeglijk als een goed gezette steen van een ring; donkerbruine gekrulde veertjes vormden een krans er om heen.

Zooals 't dier daar in elkaar gedoken met starre oogen zat maakte 't niet dien verfoeilijken indruk die bij de soort hoort; 't geleek wel een goede huisvrouw die buiten aan de deur op haar man zit te wachten. Ik kreeg lust met 't dier te spelen en begon 't op te hitsen met m'n handen en voeten:

„Ksiksiksi!... ksiksiksi!..."

„Zeg eens, wat doe-je daar?" riep de kapitein.

„Er zit een uil op de mars."

„Een uil!..."

Hij stond op van zijn plaats om hem van dichterbii te zien. Maar zoodra 'k mijn hand opstak om

Sluiten