Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't niet begreep. Ze begon te trillen, 't Was onverstandig om dicht bij hem te blijven. Hij kon zelfs wel bukken om haar een zoen te geven. Ze ging dus twee stappen achteruit, nam haar gewone houding tegenover een vreemde aan, en zegt:

„Dus de muur is in orde. Dank je wel voor de moeite." En ze ging naar binnen.

Myzithras was heelemaal de kluts kwijt. Hij voelde liefde en schaamte tegelijk. Hij kijkt rond om te zien hoe hij kon heengaan zonder de trotsche Angélica weer te zien. Hij ziet de deur, waardoor de meisjes de school verheten als de les uit was, opent die en gaat dadelijk naar buiten zonder dat iemand hem kon hooren loopen.

Toen hij over 't erf was gegaan en den weg afliep, woei de wind hem in 't gezicht en kwam hij tot zich zelf. De schaamte verdween en de liefde bleef. En toen hij nog verder liep en 't open veld voor zich zag Üggen en de maan spelen op de golven, ontwaakte de vroolijkheid in zijn hart en dadelijk weergalmde alles van zijn lied:

Ik wensch een meisje goeden nacht en noemen doe 'k haar niet, Maar als ik aan haar naam weer denk, dan schrei ik van verdriet.

„Ach toe, zeg me toch nog eens wat meer van die aardige kleine versjes van jullie op," zei op zekeren avond Angélica tegen de meisjes, terwijl ze om de lamp zaten te naaien en te borduren. „Ze zijn zoo aardig en lief, zoo geurig als basilicum, toe.

Sluiten