Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit een zuinigheidsoogpunt had Julien eenige verbeteringen aangebracht» die nieuwe wijzigingen noodig maakten.

De. oude koetsier was tuinman geworden en de vicomte had besloten, voortaan zelf de paarden te mennen. Maar om toch iemand te hebben, die op de dieren paste, als de familie was uitgestapt, had hij den jeugdigen koeherder Marius in -een groom herschapen.

Tenslotte had hij, om aan paarden te komen, in het huurcontract van Couillard en Martin de bepaling opgenomen, die den beiden pachters noodzaakte om ieder gedurende één dag per maand een paard af te staan op den datum, die Julien zou bepalen, waartegenover stond, dat zij werden vrijgesteld om een deel der opbrengst van het pluimvee af te staan.

Naast het roodbruine paard, dat Couillard ter beschikking had gesteld, werd de kleine schimmel van Martin gespannen en Marius, die bijna verdronk in de oude, veel te wijde livrei van père Simon, bracht de equipage voor het kasteel.

Julien, die er nu beter verzorgd uitzag in zijn getailleerde jas, herinnerde weer aan den keurigen gentilhomme van vroeger, maar zijn lange baard gaf hem een burgerlijk voorkomen.

Hij nam met vluchtigen blik het tweespan, het rijtuig en het knechtje op en scheen tevreden. Alleen de nieuwe wapens boezemden hem onverdeelde belangstelling in.

Aan den arm van haar echtgenoot kwam de barones naar buiten en met moeite nam zij plaats in het rijtuig, de noodige kussens achter den rug. Even lachte zij om de combinatie der beide paarden en zij vond, dat de schimmel best het kleinkind van den vos kon zijn. Toen zag zij Marius, wiens halve gezicht verdween onder den wijden hoed met de cocarde; wiens handen niet zichtbaar waren in de veel te lange mouwen en die er in zijn livreijas uitzag, alsof hij rokken aanhad; toen zij opmerkte hoe hij het hoofd in den nek moest houden om iets te kunnen zien; hoe hij liep, alsof hij over een sloof moest stappen, en hoe hij als 't ware ver-

Sluiten