Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niets meer te vertellen had. Na een lange pauze KeeK nn eens onderzoekend naar de blauwe lucht.

— Het is mooi weer voor den tijd van ,t jaar; gelukkig, dat er al gezaaid is."

Weer zweeg hij. , De baron werd ongeduldig en op korten toon vroeg nij:

— Dus u wilt met Rosalie trouwen?"

De bezoeker keek onrustig op en met eenig wantrouwen in zijn stem antwoordde hij:

— Dat hangt ervan af; misschien wel, misschien ook met. Dat hangt ervan af, zeg ik."

— Geef eens eerlijk antwoord!" riep de baron uit. — Komt gij voor die zaak hier, ja of neen? Wil je met haar trouwen, ja of neen?"

Peinzend keek Désiré Lecoq naar zijn zware schoenen.

— Als het zoo is als mijnheer pastoor zegt, neem'ik haar, maar als het zoo is zooals m'sieur Julien zegt, neem ik haar niet!" .„

~ Wat heeft monsieur Julien tegen je gezegd/

— M'sieur Julien zegt, dat ik vijftienhonderd francs zal hebben en mijnheer pastoor zegt, dat ik twintig duizend krijg. Voor twintigduizend wil ik het wel doen maar niet voor vijftienhonderd!"

De barones kon haar lachen niet bedwingen. Met een ontevreden blik keek de boerenzoon haar aan. Hij begreep niet, wat hier te lachen viel.

De baron, wien deze handel tegen de borst stuitte, wilde kort en goed een eind aan de onderhandelingen maken.

— Ik heb monsieur le curé gezegd, dat ge de boerderij la Barville zoudt krijgen om er gedurende uw leven het vruchtgebruik van te smaken. Later vervalt ze aan het kind. Het goed. is twintigduizend francs waard. Ik heb maar één woord. Is het voorstel aangenomen of niet?"

Een breede glimlach kwam op het gelaat van Désiré.

— Ik sla het niet af. Toen mijnheer pastoor er mij over sprak, wou ik dadelijk wel; ik was blij, m'sier le baron een

Sluiten