Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was in extase over de schoonheid van elk onderdeel op zichzelf.

— Kijk dat voorportaal eens! Schitterend in één woord, hè? De andere vleugel is- in den vijver gebouwd met een ruim bordes, dat in het water uitkomt. Vier booten liggen aan de treden vastgemeerd, twee voor den graaf, twee voor de gravin. Daarginds aan den rechterkant, waar je die rij populieren ziet, eindigt de vijver; daar begint de rivier, die naar Fécamp stroomt. Het is een woest, schilderachtig landschap en de graaf is er dol op, daar te gaan jagen, 't Is een vorstelijke bezitting!"

De hoofddeur werd geopend en de bleeke gravin kwam glimlachend haar bezoekers tegemoet. Zij droeg een japon met langen sleep als een Chatelaine uit den ouden tijd. Zij deed denken aan een sprookjeskoningin.

In den salon waren vier van de acht vensters open; men had er een schitterend uitzicht over het water en op het donkere pijnbosch.

De gravin drukte Jeanne's beide handen, alsof zij reeds jarenlang vriendinnen waren geweest. Zij nam naast Jeanne op een laag stoeltje plaats. Julien, die al zijn vroegere aantrekkelijkheid had teruggekregen in de laatste vijf maanden, lachte en schertste en babbelde zacht en vertrouwelijk met de beide vrouwen.

De gravin sprak met hem over hun gezamenlijke uitstapjes te paard. Zij spotte een beetje met zijn eigenaardige manier van opstijgen; hij lachte en noemde haar schertsend: la reine Amazone.

Een geweerschot deed Jeanne even verschrikt opspringen. De graaf had een taling gedood^ zijn vrouw riep hem door het geopende venster en men hoorde het geplas van roeiriemen, den plof van een stok, die op de steenén werd gegooid en in de deuropening verscheen de reusachtige gestalte van den edelman. Hij had twee honden van gemengd ras bij zich, allebei even rossig als hun baas en die bij de deur op het tapijt gingen liggen.

Sluiten