Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kon zich later niet meer herinneren, op welke wijze zij haar hotel had teruggevonden.

De rest van den dag bracht zij in haar kamer door; evenals den vorigen dag gebruikte zij een bord soep en wat vleesch, en werktuigelijk ging zij dien avond slapen.

Den volgenden dag ging zij naar een politiebureau om hulp te vragen bij het zoeken naar haar kind. Men zou al het mogelijke doen, maar kon haar niets beloven. En weer dwaalde zij door de straten, in de hoop, hem te zullen omtmoeten, zich te midden van al die menschen eenzamer voelende dan in de stille velden thuis.

Toen zij dien avond in het hotel terug kwam, vertelde men haar, dat er een man was geweest namens monsieur Paul, maar dat hij den volgenden dag terug zou komen. Al het bloed scheen naar haar hart te stroomen en zij sliep die heelen nacht niet.

Als hij het zelf eens geweest was? Ja, hij was het stellig, hoewel zij hem, uit de beschrijving, die men haar gaf, niet herkende.

Tegen negen uur in den morgen werd aan haar deur geklopt. Zij riep „binnen!" en wilde zich reeds in de armen van den geliefden zoon werpen, toen zij een vreemde zag staan.

Hij maakte zijn excuus, haar te moeten lastig vallen, en bood een onbetaalde rekening van Paul aan. Zonder het zelf te weten, huilde zij. Dikke tranen rolden langs haar wangen. De man had zich vervoegd bij den conciërge in de rue du Sauvage en, daar hij den jongen man niet vond, wendde hij zich nu tot de moeder. Werktuigelijk nam zij het papier aan, dat hij haar voorhield. Zij las een cijfer: 90 francs, en betaalde.

Dien dag ging zij niet uit.

Andere crediteuren zochten haar op; zij gaf alles, wat zij nog had en hield nog slechts twintig francs over. Toen schreef zij Rosalie en vertelde haar alles.

Zonder te weten, hoe zij de uren zou dooden, wachttej

Sluiten