Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lammen, en dat haar burgerlike tegenstanders haar positief konservatisme (in de zo-even genoemde betekenis) kunnen aanvatten om, met terzijdestelling van haar vooruitstrevende opvattingen omtrent de noodzakelikheid van bevordering der ekonomiese en maatschappelike ontwikkeling, haar als konservatieve en reaktionaire partijen te brandmerken.

Alle andere burgerlijke partijen, die de sociaal-demokratie bestrijden en zich aanhang trachten te verwerven niet het minst door zich aan te dienen als de beste afweerders van het socialisme en de beste verdedigers en beschermers der bestaande orde, hebben dit met elkander gemeen, dat zij haar kracht zoeken, behalve in de aanprijzing van haar voortreffelikheid in anti-socialisme, ook in het „demokraties" koncessies doen aan de arbeidersklasse en de sociaal-demokratie. Ongetwijfeld bereiken zij daar dit mee, dat zij daardoor de onmiddellike aansluiting bij de klassenstrijdende arbeidersbeweging in meerdere of mindere mate belemmeren en de onmiddellike macht en invloed dier beweging meer of minder beperken. Maar even ongetwijfeld bereiken zij daarmee tevens, dat de organisatie van het proletariaat voortdurend groter en machtiger wordt, dat de materieele en geestelike toestand der arbeidersklasse (zij het ook in zeer onvoldoende mate) verbetert en dat de invloed der arbeidersklasse in al die partijen regelmatig groter wordt. — Al deze tegenstanders, onderling konkurrenten in antisocialisme, zijn dientengevolge in het diepste wezen der zaak onze onvrijwillige en verkapte bondgenoten. Bondgenoten evenwel, wier teorie en praktijk niet ongaarne door ons worden bestreden en wier vermoede aanhangers wij evenals in 1913 straks bij de algemene verkiezingen met enig leedvermaak tegenover deze partijen op onze kandidaten zullen zien stemmen. De werkelikheid is soms vol ironie I

De Sociaal- Democratiese Arbeiders-Party in Nederland werd gesticht de 26 Augustus 1894 te Zwolle. De oproeping tot deze vergadering ging uit van de volgende 12 socialisten (later de 12 apostelen genoemd): L. Cohen, J. A. Fortuyn, A. H. Gerhard, F. van der Goes, W. P. G. Helsdingen, H. van Kol, H. Polak, J. H. Schaper, H. Spiekman, P. J. Troelstra, H. J. van der Vegt en W. H. Vliegen. Als formule van toelating stelden deze 12 socialisten voor: „Vergadering tot regeling der organisatie van alle demokratiese socialisten, d.w.z. van diegenen, die zoowel op

Sluiten