Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in het oosten te ontkennen; aan de principieele staatkundige tegenstellingen tusschen het noorden en het despotisme in het oosten geen aandacht te schenken, en met materieele voordeden te verleiden.

2°. Wij zullen hier slechts een geval bespreken, waarbij twee van deze middelen in toepassing gebracht werden.

De bekende politicus Professor Miljoekof, lid van de Doema en redacteur van het groote Russische blad „Retsch", heeft ons in den herfst van 1916 een bezoek gebracht, zich toen druk laten interviewen en daarbij steeds getracht Scandinavië gerust te stellen op de punten, die voor ons en voor Rusland het belangrijkst zijn: de tegenstelling tusschen ons en Rusland in de binnenlandsche politiek, en het gevaar voor Scandinavië in de buitenlandsche politiek van Rusland gelegen. Het is gemakkelijk te begrijpen, dat een zoo beleidvol politicus bij voorkeur Noorwegen als arbeidsveld uitkoos. Indien het den man van wetenschap, Prof. Miljoekof, kon gelukken aan Noorwegen onbegrensd vertrouwen in te boezemen in de idealen, die de politicus Miljoekof aan de Russische staatkunde toekent, dan zou een tegenstelling tusschen Noorwegen en Zweden, wat betreft de hoofddoeleinden van hun buitenlandsche politiek, geschapen zijn. Deze tegenstelling zou voldoende zijn om Zweden met betrekking tot Rusland teneutraliseeren.

Rusland's geweten spreekt n.1. steeds weer en herinnert het aan zijn . streek tegenover Zweden in het jaar 1808, zoodat het zich ten opzichte van dat land niet geheel veilig voelt. De Russische politiek moet daarmee rekening houden en houdt ook inderdaad rekening daarmede. Zelfs al zou Rusland zich niet goed kunnen voorstellen, dat Noorwegen zich er toe leenen zou vijandelijk tegen Zweden op te treden, toch zouden twee voordeden bereikt worden: hoe sterker de tegenstellingen in hun belangen, des te gemakkelijker zullen de gevoelens van 1905 weder herleven. Dat de beschermers der kleine staten er niet tegen op zien druk uit te oefenen of lokmiddelen te beproeven, al naarmate het een of het ander het doelmatigst schijnt, dat bewijst de geschiedenis van den Balkan en b.v. de 100 millioen, die Venizelos ontvangen heeft. Maar een onzekerheid zou voldoende, zijn om Zweden van handelen af te houden. Een staat, die een zoo langen tijd van oefening in de buitenlandsche staatkunde achter zich heeft, is er aan gewend factoren der buitenlandsche politiek te beoordeelen. Hij weet, dat elk tasten, elke onzekerheid bij iemand, die niet weet wat hij doen moet, omdat het moeilijk is belangen van verschillenden aard met elkander overeen te brengen, een voortreffelijke kans geeft aan hem, die wel weet wat hij wil.

3°. Het was er dus om te doen het vertrouwen van Noorwegen in de Russische politiek uit te spelen tegen het wantrouwen van Zweden. En dat was niet zoo heel moeilijk, maar bij het Zweedsche publiek zou men niet met dergelijke verzekeringen hebben durven aankomen als de Russische politiek, vertegenwoordigd door Prof. Miljoekof, het Noorsche publiek voorzette en waarmede hij — hoe ongeloofelijk het ook moge klinken — in bepaalde kringen der Noorsche hoofdstad vertrouwen wekte. Prof. Miljoekof heeft de vriendelijkheid gehad de lezers van „Aftenposten" in te lichten over „iets, dat men het Russische gevaar noemt" en te

Sluiten