Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nische golf" enz.; dus tenslotte ook van de Finsche kust aan den Atlantischen Oceaan — aan de Noordelijke IJszee.

De verantwoordelijke minister van oorlog verklaart uitdrukkelijk, dat de gedragslijn ten opzichte van Finland in de eerste plaats verband houdt met de welwillende houding, die men tegenover Zweden en Noorwegen aanneemt. „Doordat deze beide koninkrijken zwak zijn, komt men er licht toe niet te denken aan een verbetering van de grens aan den kant van Zweden, maar tracht men slechts elke aanleiding tot oorlog met dit rijk te vermijden." De verantwoordelijke staatsman beveelt in dit verband, en wel zoo dringend mogelijk, zorgvuldige voorzichtigheid, maar ook onwankelbare vastheid aan. Uit zijn eigen betoog spreekt diezelfde geest. — Zijn programma houdt dus in, dat Rusland zich thans een vaste militaire basis in Finland, moet scheppen, opdat te zijner tijd bij dat gedeelte der zeekust van Finland, dat noordelijk Noorwegen heet, de grens zoo getrokken kan worden, dat de toestand „normaal" wordt, dat voor Rusland daar de weg naar de zee open is. Alles is betrekkelijk. Voor het reusachtige rijk is de inlijving van de strook lands, die een belangrijk deel van ons land uitmaakt, slechts een „grensregeling", die een eind maakt aan den wantoestand, dat Noorwegen „de zeekust van Finland" bezit.

5. Koeropatkin's programma voor de buitenlandsche staatkunde van Rusland is daarom van bijzonder gewicht, omdat hij een dergenen is, die aan de Russische politiek een vaste richting gegeven hebben. Hij is minister van oorlog geweest van Januari 1898 tot 1904, werd gedurende den oorlog met Japan opperbevelhebber over het Russische leger na den grootvorst Alexis, en hem is thans weder gedurende dezen oorlog het opperbevel toevertrouwd over het Russische leger aan het noordelijk front tegen Rusland's gevaarlijksten vijand: Duitschland. Hij is bijgevolg een man, in wien de op politiek gebied heerschende kringen in Rusland den vertegenwoordiger hunner inzichten hebben gevonden.

Ja, deze man heeft zelfs een politieken invloed gehad als slechts weinig staatslieden. Het geschiedde onder zijn ministerschap en op zijn voorstel, dat de Tsaar de uitnoodiging tot de eerste Haagsche conferentie deed, omdat Rusland dringende behoefte had aan rust ten einde sterk te worden in politiek en economisch opzicht. Het was op zijn aanhoudend aandringen, dat Rusland eindelijk, na jaren, toenadering tot Engeland en naar een vreedzame oplossing van alle twistpunten in Azië zocht. Hij wijst er zeer terecht op, dat zij beide in Azië veel meer, overeenstemmende dan tegenstrijdige belangen hebben.

Gelijk bekend is, werd dan ook werkelijk in 1906 de Ententeverhouding tusschen de beide rijken „geconstitueerd"; in 1907 verdeelden zij Perzië onder elkander, om het tegen elkaar te „beschermen", in 1909 en in 1911 conspireerden zij samen, in 1914 ging Rusland in den oorlog op aanstoken van Engeland. Ook de politiek, die Koeropatkin tegen Finland aanbeval, is gevolgd. Het Finsche leger is afgeschaft, het Russisch is ingevoerd als regeeringstaal, Russische gendarmerie, oppervoogdij in de wetgeving, in de pers, in het bestuur zijn inge-

Sluiten