Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vertrouwen op overwinning rekenen kan. De geheele westgrens van Rusland moet eerst worden gewijzigd tot een veilige militaire basis, Finland moet gerussificeerd zijn, de Baltische provinciën eveneens, de grenzen aan den kant van Duitschland, Oostenrijk-Hongarije, Turkije, met kanonnen en met spoorwegen goed voorzien zijn, zoodat de millioenen als kozakken gedrilde soldaten naar het westen geworpen kunnen worden om de zending van de Russische verovering over Europa te doen uitgaan. Wil Prof. Miljoekof, dat wij geloof slaan aan verzekeringen en feiten vergeten, die met de verzekeringen in strijd zijn? Kreeg Zweden in 1808 niet de plechtigste verzekeringen van Rusland's vredelievendheid? Hebben Finnen, Letten en Lithauers, Polen, Oekrainers, Georgiërs, Perzen, Chineezen enz. niet de allerheiligste verzekeringen gekregen, dat Rusland door en door vredelievend is, — hoe nauwgezet het alle overeenkomsten over de rechten van deze volken wil handhaven? Hebben wij meer recht te gelooven aan Rusland's verzekeringen tegenover ons dan aan zijn eeden tegenover die naties?

Het zijn verantwoordelijke Russische staatslieden, die veroveringspolitiek, ook tegen Noorwegen, tot hun programma gemaakt hebben. En de Russische partijen, op enkele uitzonderingen onder de socialisten na, hebben zich bij deze politiek aangesloten.

10°. Er is slechts één ding, waardoor Prof. Miljoekof had kunnen bewerken, dat zijn uitingen niet het wantrouwen vermeerderden, maar vertrouwen wekten, n.1. dat de Russische liberalen alle veroveringspolitiek lieten varen, vrede sloten en aan de volken, die onder het despotisme van Rusland lijden, de rechten teruggaf, die Rusland bezworen had, doch met voeten heeft getreden i).

Zoolang dergelijke elementaire beginselen van politieke moraal niet .doorgevoerd zijn, is het voor den Scandinavischen gedachtegang moeilijk te begrijpen, waarom Rusland voor het noordwesten met verontwaardiging een politiek zou afwijzen, die het in het oosten, zuiden en zuidwesten goedkeurt en in practijk brengt. De Scandinavische volken verafschuwen woordbreuk, omkooperij, despotisme, zij willen niets liever dan een vriendschappelijke verhouding tot andere staten op den grondslag van een eerlijke, beschaafde politiek, en zij willen gaarne vertrouwen hebben in de verzekeringen van het Slavische naburige volk, welks groote schrijvers hier warme bewonderaars hebben. Maar onze levensopvatting, ons Germaansch vrijheidsgevoel sedert de oudste tijden, onze politiek van honderden van jaren kenmerken zich door een grooten zin voor werkelijkheid: Tot dat wij de betrouwbaarheid der Russische politiek uit haar handelingen zien, kunnen Zweedsche activisten en andere Scandinaviërs het misschien niet eens zijn over de middelen, waardoor het Russische gevaar kan worden tegengegaan, — maar niet over het bestaan er van. En tot zoolang zullen alle verzekeringen slechts ons wantrouwen wekken en vergrooten. Wij

1) „Berlingske Tidende" van 26 April 1917 meldt uit Stockholm, dat Finsche bladen en de bevolking van Helsingfors geen geloof hechten aan de beloften der Russische regeering: De Russische militairen treden gewelddadig op in Finland. Later is hierop een schrikbewind gevolgd. (Aftp. 21. 8.17.)

Sluiten