Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Onze koopmansstand over het geheele land heeft om geografische, taalkundige, commercieele en gewoonteredenen reeds sedert eeuwen dichter bij Engeland gestaan dan bij eenige andere groote mogendheid. Men denke slechts aan de wederzijdsche relatiën, die het gevolg moesten zijn van onzen houthandel op Engeland en Engeland's steenkoleninvoer bij ons. Hierbij de persoonlijke vriendschaps- en familieredenen: jonge Noren werden van -geslacht op geslacht gezonden naar Engelsche handelsvrienden en profiteerden daar van al wat de Engelsche vriendschap biedt. Door middel van de voorname positie van den Engelschen koopmansstand kreeg men misschien toegang tot Engelsche Lords en werd geïmponeerd door hun weelderige levenswijze, door hun voornaamheid, de historische „patina" van den adel. Alles werkte samen om Britannië een nimbus te geven, die traditie werd in de kringen der teruggekeerden.

Hierbij kwamen ook politieke redenen: het Engelsche parlementarisme werd aangezien voor het ideale stelsel van staatkundig zelfbestuur. Frankrijk en Engeland werden daarom beschouwd als de staten, die politiek het verst vooruit waren. Het was voor het publiek een feest, toen onze politieke leiders begonnen te dreigen met motie's van wantrouwen, en deze begonnen in te dienen in Engelschen parlementairen stijl. — Deze geestelijke „sport" kreeg zijn aanvulling in de zuiver lichamelijke : Engeland als het uitverkoren land der „sport" werd het ideaal voor die van de „upper ten", die niets bepaalds behoefden te doen, wier aanleg hun lichamelijke prestaties als levensdoel aanwees, en die op deze wijze bevrediging vonden voor hun drang tot werkzaamheid. Ook anderen, die de „sport" beoefenden als uitspanningen die als bijzaak beschouwden, gebruikten gaarne de uitdrukkingen en de vormen, die als het ware in het Engelsch gereed lagen. Van hier ging de belangstelling natuurlijk over naar Engelsche „fashion". En personen, die het in het uiterlijke zoeken, lieten nog tot aan den oorlog kleederen, broeken, schoenen, linnengoed, boorden enz., uit Londen (of uit Parijs) komen, en zij worden in de gezelschappen in onze groote steden getaxeerd naar de stelligheid en de geloofwaardigheid, waarmede zij kunnen spreken over hun kleermaker in Londen. Er heeft zich op deze wijze een vast „blok" van Engeland-vereerders gevormd in de kringen, wier eigen geestesleven hen helaas niet in zoo nauwe aanraking met Engelsch geestesleven heeft gebracht, dat zij kennis gemaakt hebben met de „Snob papers" van Thackeray.

Het is moeilijk te loochenen, dat in de verhouding der kleine volken tot Engeland zich gevoelens hebben doen gelden als die, wélke de gewone man koestert tegenover den adel, de machtelooze tegenover den oppermachtige.

Bovendien hebben de Engelschen in den loop der tijden zich een psychologisch inzicht eigen gemaakt, dat aan de meeste volken ontbreekt, en zij gebruiken dit om andere volken onder hun invloed te brengen. De leuze „please everybody and you please nobody, please yourself and you please everybody" berust bij het volk van Shakespeare en Hume bp scherpe psychologische waarneming. Zij zijn meesters in de kunst hun medemenschen bij den neus te leiden

Sluiten