Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

standigheid. Integendeel; door Finland's afhankelijkheid van Rusland bleef de verbinding bij Boden over Karungi onderbroken. Zij sloot Finland's verbinding naar het westen toe af. Als Finland zelfstandig was geweest, dan zou de onderbreking niet hebben bestaan. En aan ander verkeer over Finland heeft Rusland geen behoefte. Kathrinehaven en Alexandrovsk liggen reeds in Rusland. Finland's en Rusland's belangen ontmoeten elkander dus in vreedzame doeleinden.

Daarentegen heeft Rusland sterke indirecte belangen bij Finland als schakel tusschen Noorwegen en Zweden en daardoor met de zee. Maar deze belangen vallen niet onder vredespolitiek, maar onder oorlogspolitiek: Rusland bereikt den Atlantischen Oceaan niet zonder oorlog. En Finland heeft uitsluitend strategische waarde voor Rusland bij zulke oogmerken.

4°. Hierdoor is het verschil der belangen van Scandinavië en van Rusland bij Finland reeds aangegeven: de Scandinavische landen wenschen Rusland niet te veroveren; maar het omgekeerde is het geval. Even sterk als Rusland Finland wenscht te onderdrukken, moet derhalve Scandinavië wenschen het zelfstandig te zien. De vredespolitiek der Scandinavische landen eischt Finland's zelfstandigheid; Rusland's oorlogspolitiek eischt Finland's onderdrukking. In doel en middelen hebben daarom de Scandinavische landen elk politiek recht aan hun kant, Rusland daarentegen politiek onrecht. Daarmede is het ook duidelijk, naar welke zijde Finland's belangen aansluiting eischen: bij hem, die-zijn zelfstandigheid wenscht, of bij hem, die zijn onderdrukking wenscht, bij hem, die zijn vrede wil bewaren, of bij hem, die het in den oorlog slepen wil.

Het is een geschiedkundige ervaring, dat het steeds bij vredesluitingen na groote oorlogen gemakkelijker is geweest gehoor te vinden voor idealistische gezichtspunten, dan wanneer de staten, na het wederzijdsche afranselen, weder op krachten zijn gekomen. Vredesluitingen geven de vorderingen aan, die het volkenrecht maakt. Dat stond als het ware stil, maar nu zal men dan eindelijk leering daaruit trekken en het gunstige oogenblik waarnemen.

Dat Rusland Finland — en de Alandseilanden — bezit, beteekent een oorlogsbedreiging tegen het noorden, — niets anders.

Wij hebben er recht op van deze oorlogsbedreiging te worden bevrijd. Zij kan op geen andere wijze weggenomen worden dan door het zelfstandig worden van Finland. Daarmede zouden de politici der onzijdige staten rekening moeten houden bij de vredesonderhandelingen. Deze zullen het historische keerpunt vormen voor de vraag, of de Germanen van het noorden hun vrijheid zullen bewaren of „slaven" zullen worden i).

1) Prof. R. Erich te Helsingfors heeft een degelijke verhandeling over „Et nordisk forbund" (Een noordelijk verbond) geschreven, waarvan ik in manuscript kennis heb kunnen nemen. Plaatsruimte belette mij intusschen die voor de uiteenzetting hier te gebruiken. Ik maak echter van de gelegenheid gebruik om de aandacht te vestigen op de verhandeling van denzelfden schrijver in het „Tidsskr. f. Retsv. 1917 „Till laran om •tatsförbindelser med speciell hansyn till framtida gestaltningsmöiligheter", die een grondslag voor verdere besprekingen zou kunnen zijn.

Sluiten