Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eisch, dat de Russische oorlogsmobilisatie zou worden gestaakt het zoo open en ondubbelzinnig zond, als alleen een goed geweten het psychologisch mogelijk maakt. geween nei

hJl\ WJeJS derhalvue de aanklager, wie is de beschuldigde, en wit beteekent de aanklacht? Ja, de aanklager is een dilettant op het genff 'r™- ï? Rekenen en de onbedrevenheid van een dilettant. Dat Duitschland de rechtsidee opgebouwd wil zien door bepalingen over concrete levensverhoudingen beteekent voor hem hetzelfde alsprincipiee e tegenstand tegen de rechtsidee, ofschoon Duitschland zich eï vóór verklaarde. De beschuldigden zijn Duitschland-Oostenrijk-Hongarije wier rechtswetenschap alleen veel meer waard is dan die der oSrige

SliikT, h? sedetrt ™er Jan honderd jaren geweest is. De aanklacht eindelijk is de grootste beschuldiging, die een mensch wel ooit tegen een volk of zijn regeering heeft durven richten: dat het het leven van millioenen menschen offert uit lust tot verovering onder het leugen-

ri&T.TKh^1 ZiCh tC verdedige» ^gen een aanval, een beschuldiging die dubbel zwaar weegt, als zij gericht wordt tegen zoo rechtbewuste natiën als Duitschland en Oostenrijk-Hongarije.

9°. De professor is slechts een van de velen, die, op grond der moraal „kruisigt hen roepen tegen de hoogststaande cultuurvolken der wereld Up grond der moraal, der waarheid en des vredes. Maar het blijkt dat deze uitroep niet alleen de waarheid, maar ook nog iets anders moet dienen! De Entente wil munt slaan uit Duitschland's houding op de Haagsche conferentie Toen een vrouwenbond in Noorwegen een adres richtte ^S^enden om scheidsgerecht en vrede, vond deze vredes-

Kn mïln00d,g.tegen het adres te aSeeren- De centrale mogendheden moesten eerst overwonnen worden. Ja, toen de centrale mogendheden den .12*» December 1916 tot vredesonderhandelingen Sen uitgenoodigd verklaarde de professor, dat de uitnoodig?ngg niet koï worden beschouwd als een vredesvoorstel, en trachtte hij de voor de centrale mogendheden gunstige stemming, die er door kon onïïtaan te keeren De professor stelde niet den eisch, dat de Entente e ven-' veel wil tot vrede zou toonen. Hij waardeerde het niet, dat de centrale mogendheden den eersten stap van toenadering tot den vrede hadden gedaan en richtte geen aanklacht tegen de Entente, omdat zH de uitnodiging afsloeg i). Zijn standpunt was dus nu tegen een besHssing door rech sverhandelingen in plaats van door geweld; zijn waarheid? verkondiging heeft voorloopig politieke doeleinden. Zij sluiS daardoor aan bi] de lange reeks van lasterlijke beschuldigingen tegen de £'e niogendheden waardoor ons volk gedurende dra oorlog veï giftigd is. Dit is een historische waarheid, die kenschetsend zou kunnen worden, wanneer eenmaal de geschiedenis van het Noorden, gëdurS den wereldoorlog van 1914 zal worden geschreven. ^uurenae

v*l\ZV£6S?rf mTvtlr1* ET,1SHChe blad^' aU ^ „Westminster Gazette" doenomlndertX^^

Sluiten