Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Des te levendiger zal het indirecte verkeer worden; maar het is wel niet te vermijden, dat een groot gedeelte daarvan over Noorwegen gaat. Dit en de goede vooruitzichten voor onze nijverheid, die op het oogenblik nog maar weinig ontwikkeld is, belooft ons volk een krachtigen economischen opbloei; vooral, als wij niet lichtzinnig in strijd met het volkenrecht voortgaan met onze vloot op het spel te zetten.

De wereldpolitiek echter stelt in de eerste plaats aan ieder volk den eisch, dat het zich zelf beschouwt als een lid van de menschheid, dat het cultureele doeleinden heeft en hiervoor offers brengt, dat het over de economische voordeelen en de voordeelen van het oogenblik heenziet naar mensch waardiger, naar eeuwige doeleinden, die rechtsbewustzijn en godsdienst aanwijzen.

Voor natiën zonder idealiteit is in de geschiedenis geen plaats. Dat zijn de wetten der ervaring voor de menschheid. Ons volk heeft gedurende den oorlog weinig gevoel voor idealen, vrijheid, gelijkwaardigheid en nationale eer getoond. Het is daarom ook te begrijpen, dat het gebrek aan begrip heeft getoond voor den strijd van een ander volk voor zijn vrijheid en recht van bestaan. Misschien staat het ook in verband met het feit, dat wij onervaren waren in de buitenlandsche politiek.

Als wij werkelijk geen hoogere doeleinden hebben dan die, waarnaar onze buitenlandsche politiek tot nu toe wijst, dan rijst de vraag, wat wij in 1905 hebben gewild, of het zooveel beter is vazal van Engeland te zijn dan vereenigd met Zweden, en of de wereldoorlog van zelf niet een einde aan onze buitenlandsche politiek zal maken.

De toekomst van de noordelijke staten.

De wereldpolitiek is het drama der geschiedenis, waarin de wil van het volk de oorzaak, en het lot van het volk het resultaat is. Op den wil berust het leven van het volk als van den enkeling. Ieder voor zich kan zijn lot bepalen en moet voor zichzelf uitmaken, of hij dit doen zal door handelen of door stilzitten. In de mogelijkheid dezer keuze bestaat de vrijheid. Ieder is dus zelf verantwoordelijk voor zijn keuze, of hij voor zijn vrijheid wil strijden, of een zoo moeilijk ideaal opgeven en zich tevreden stellen met goedbetaalde slavendiensten. In het laatste geval moet men bedenken, dat hij, die er van afziet zijn leven door te brengen in den zonneschijn der vrijheid, van lieverlede steeds lager en lager zal zinken. Het gaat ieder ten slotte zooals hij het zelf heeft gewild. Daarom zijn de zelfkennis van den enkeling, zijn doel en zijn wil, de grondslagen voor de levensbeschouwing van het geheele volk, voor de openbare meening, voor dat, waarnaar het streeft, en daarmee dus oorzaak van den bloei of het verval der menschheid en van de opkomst of den ondergang van het geheele volk. Heeft de profeet vergeefs gewaarschuwd: Wee het volk, dat geen idealen heeft! — dan schrijft de knokkelhand der geschiedenis met de onbarmhartigheid van een natuurwet haar mene tekel! als teeken des doods aan den wand, en dé Paree voleindigt slechts bet vonnis, dat de wil des volks over zichzelf ffeeft uitgesproken, als het zijn levensdraad afsnijdt

Sluiten