Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK I.

Het volkenrecht en het internationale privaat (administratief- en straf-)reoht. Werking van tractaten.

8. In het internationale recht kan eene scherpe onderscheiding worden gemaakt tusschen het volkenrecht en het internationale privaat-administratief- en strafrecht.

Het volkenrecht is dan de regeling van de verhoudingen tusschen souvereine staten, die als rechtssubjecten optreden 1). Het geldt tusschen de staten voor de staten, maar niet in de staten; ito de sfeer van het volkenrecht beweegt zich alleen' hij die den staat in het verkeer tusschen staten vertegenwoordigt; alle andere ambtenaren en private personen hebben slechts indirect met het volkenrecht te maken 2).

9. Het is begrijpelijk dat er pogingen zijn gedaan om de bronnen van het volkenrècht te zoeken boven en buiten den staatswil 3). De meeste moderne schrijvers nemen aan dat alleen de wil van den staat positief volkenrecht kan scheppen: die wil uit zich uitdrukkelijk in het verdrag, en stilzwijgend in de gewoonte. Verdrag en gewoonte zijn de eenige bronnen van volkenrecht 4).

Zij die de positiviteit van het volkenrecht ontkennen omdat er geen dwingende overheid boven den staat aanwezig is, en soms zoover gaan dat zij, alleen recht dat door dwang kan worden gehandhaafd recht noemende, het bestaan van volkenrecht looche-

1) Prof. Mr. J. de Louter, Het stellig Volkenrecht, deel I pag. 2 en 161; üllmann, Völkerrecht, pag. 7 (Handbuch des Oeffentlichen Rechts, deel I, n, 2 tweede uitgave); Merkel, Juristische Encyclopaedie 3e druk' § 875; Nippold, Der Völkerrechtliche Vertrag, pag. 104.

2) de Louter, pag. 257 en vlg.; Triepel, pag. 119 en vlg.

3) Men denke aan de leer van het natuurrecht, en aan de verwarring tusschen de indirecte bron van volkenrecht (bewustzijn van noodzakelijkheid, rechtsovertuiging) en de directe bron, de uitdrukkelijke of stilzwijgende wilsuiting van den staat (verdrag en gewoonte); de Louter, pag. 44 en vlg.; von Liszt, Völkerrecht, 10e Aufl. pag. 11 en 12; v. Bulmerincq (Völkerrecht, Handb. des Oeff. R. deel I, oude uitgave) noemt als eenige bron de internationale rechtsovertuiging, blijkbaar omdat die zich ook uit buiten den staatswil. - Men zie v. Verdross, pag. 333 onder; Triepel, pag. 78/79.

4) de Louter, pag. 49, 50; Ullmann, pag. 28—31.

Sluiten