Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tweedepoging.

De invloed van de werkverschaffing *) werd inderdaad gunstig genoemd. Desondanks bereikte deze werkverschaffing niet het gewenschte doel en werd na eenige jaren weer geschorst. De ervaring toonde aan, dat haar oorspronkelijke doel, den tijdelijk werkloozen vakarbeider en speciaal de beste elementen onder hen door middel van werkverschaffing voor ondersteuning door weldadigheidsvereenigingen te behoeden, niet bereikt werd *). De toevloed der werkloozen noodzaakte vaak toch tot ondersteuning zonder tegenprestatie, wat ongewenscht was *), en de ongeschoolden en ongeschikten profiteerden hier, terwijl de gaven voor de geschikte elementen bestemd waren *). M. a. w.: de werkverschaffing beteekende nieuw los werk voor losse werklieden.

Eene tweede poging werd in de jaren 1907 en 1908, jaren "van algemeene depressie, gedaan. De werkloosheid in de bouwbedrijven was dermate groot, dat zich weer een commissie vormde om spoedige hulp te bieden. Ondersteuning, werkverschaffing en emigratie werden als middelen aangegeven.

Het aantal aanmeldingen was zeer groot, doch het aantal afgewezenen eveneens en hier bleek, dat tot den eersten eisch van een doelmatige hulp een middel behoort om de werkwilligen en de werkschuwen te scheiden.

In het jaar 1907 moesten na aanmelding aan een der subbureaux van 1000 losse werklieden 431 wegens valsche verklaringen afgewezen worden. Van 6.629 personen, die zich ergens anders op één dag aanmelden, werden niet minder dan 1.735 afgewezen.

In het eerste jaar hadden de pogingen tot verschaffing van werk geen succes. De arbeid der commissie moet dus voor het eerste jaar slechts als ondersteuningswerk beschouwd worden, de proef van de werkwilligheid en tot arbeid geschiktheid is niet genomen.

1) In de berichten van het Burgerlijk Armbestuur.

*). Eenige Duitsche steden maakten reeds van te voren eene scheiding: Mannheim bv., dat een „tot nu toe regelmatige bezigheid" eischte om de ondersteuning van arbeidsschuwe elementen te voorkomen. Id. Frankfurt, dat twee groepen van werkverschaffing organiseerde (1902), omdat de arbeidsonwillige en de arbeidswillige een andere behandeling eischten.

*) Verzekering tegen de geldelijke gevolgen van werkloosheid, Rapport 1903.

*) De twee rapporten: Verslagen der Commissie uit de Burgerij ten behoeve der Werkloozen, 1907—1908 en 1908—1909 bevatten de gegevens over de twee groepen van deze arbeiders: werkwilligen en tot arbeid geschikten en over de minderwaardige arbeidskrachten en arbeidsschuwen, die op gemakkelijke wijze hun inkomen trachten te vergrooten.

Sluiten