Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het mes, zonder het cambium te raken, te brengen, waardoor men door trekken van beneden naar boven de basten kon verwijderen. Direct na het schillen — de ontbloote cambiumlaag mag geen tijd hebben om uit te drogen — werd de stam met een dubbele laag mos bedekt en met vezels daarmee vastgebonden. Na drie dagen had zich dan gewoonlijk reeds een dun laagje nieuwe bast gevormd, en na verloop van 10 a. 12 maanden kon de mosbedekking weggenomen en de overgebleven strooken van den oorspronkelijken bast geschild worden, waarna weder de mosbedekking werd aangebracht. De vernieuwing van den bast tot de oorspronkelijke dikte had 2 a 3 jaar noodig. Dezelfde bewerking kan dan wederom toegepast worden, en, door dit telkens te herhalen, bracht de aanplant een geregelden oogst op.

De vraag was of de boomen op den duur deze ingrijpende operatie konden verdragen, en of door het wegnemen van den bast de voedselvoorziening van den boom niet werd gestoord. Voor de beantwoording daarvan moet eerst nagegaan worden welke functiën de bast bij het leven van den boom te vervullen heeft; daartoe is het wenschelijk eerst een beschrijving van den Anatomischen bouw van den bast te geven.

De epidermis wordt reeds spoedig afgestooten door de zich daaronder vormende kurklagen; op deze laatsten volgt de primaire bast of mesophloëem, bestaande uit dunwandige tangentiaal gestrekte parenchymcellen, welke gevuld zijn met een donkerbruine, korrelige massa (kino-tannaat); eenige bevatten dikwijls zetmeel of zeer fijn kristalgruis van calciumoxalaat

Op de grens tusschen primairen en secundairen (endophloëem) bast ligt de z.g.n. harsring, gevormd door een aantal sapbuizen, die gevuld zijn met een bruinroode vloeistof. Deze melksapvaten zijn alleen bij jonge basten goed waarneembaar, bij C. Ledgeriana 'soms geheel ontbrekend.

De secundaire bast bestaat uit bastparenchym, breede en smalle mergstralen, bastvezels en zeefvaten. De bast-parenchymcellen zrjn kleiner dan de mergstraalcellen en gewoonlijk dunner van wand dan de parenchymcellen van den primairen bast, doch komen in inhoud met deze overeen.

Sluiten